روش تشخیص خطای لوله سوئیچ برق اینورتر
سیستم کنترل سرعت فرکانس متغیر از دو بخش یک مبدل فرکانس و یک موتور الکتریکی تشکیل شده است. اما احتمال بروز خطا در قسمت مبدل فرکانس بیشتر است و عامل مهمی که منجر به نرخ بالای خرابی مبدل فرکانس می شود، وقوع مکرر خطاهای لوله سوئیچ است. چهار روش اصلی برای تشخیص عیب لوله های کلید وجود دارد: روش سیستم خبره، روش تشخیص ولتاژ، الگوریتم هوشمند و روش تشخیص جریان.
(1) روش سیستم خبره به فهرستبندی عیوب احتمالی بر اساس تجربه در تشخیص عیب و ترکیب با موقعیتهای خاص، غنیسازی و جمعبندی مستمر آنها و در نهایت تشکیل یک پایگاه دانش سیستماتیک اشاره دارد. بنابراین هنگامی که خطا دوباره رخ می دهد، می توان با پرس و جو از این پایگاه دانش، تشخیص را انجام داد، اما اشکال این روش تشخیصی این است که نمی تواند پایگاه دانش را به طور کامل و کامل ایجاد کند.
(2) روش تشخیص ولتاژ برای تشخیص عیوب با بررسی انحراف بین ولتاژ فاز، ولتاژ خط یا ولتاژ نقطه خنثی موتور در هنگام خطای مبدل فرکانس و شرایط عادی استفاده می شود.
(3) الگوریتم های هوشمند به الگوریتم های بهینه سازی عمومی اشاره دارند. در سیستمهای کنترل سرعت فرکانس متغیر، الگوریتمهای هوشمند عمدتاً شامل شبکههای عصبی مصنوعی، تحلیل موجک و کنترل فازی هستند.
(4) روش تشخیص جریان عمدتاً برای عادی سازی جریان با درک مقدار فعلی استفاده می شود تا لوله سوئیچ به خوبی کنترل شود.
پس از خرابی لوله سوئیچ، دو روش برای بازیابی وجود دارد: یکی استفاده از کنترل اضافی. نوع دیگر کنترل مقاوم در برابر خطا است. کنترل اضافی در سیستم هایی با قابلیت اطمینان بالا استفاده می شود. استفاده از سوئیچ های اضافی در حین کار در صورت وجود نقص در لوله سوئیچ است. کنترل تحمل خطا، اتصال بین هر بازوی پل فاز و موتور از طریق یک رله است. در حین کار عادی، رله فاز نول موتور قطع می شود و این فاز فعال نمی شود. هنگامی که یک لوله سوئیچ یک بخش خاص در حین کار خراب می شود، رله آن فاز باز می شود که می تواند تلفات ناشی از خرابی های ناگهانی را به حداقل برساند.
