آیا می توانید اصل کار یک منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی را توضیح دهید؟
با توسعه مداوم وسایل الکترونیکی مختلف، آنها نیازهای بیشتری برای منبع تغذیه DC دارند. در مقایسه با دستگاههای الکترونیکی، استفاده از یک منبع تغذیه DC نمیتواند نیازهای منبع تغذیه را برآورده کند، بنابراین منابع تغذیه DC مختلف برای تغذیه دستگاههای الکترونیکی مورد نیاز است. منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی یکی از این نوع است. در تست تولید، طیف وسیعی از ولتاژ خروجی منابع تغذیه DC قابل برنامه ریزی برای آزمایش و تجزیه و تحلیل ویژگی های قطعات، مدارها، ماژول ها و کل دستگاه مناسب است. امروز آنتای تست اصل کار منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی را به شما معرفی می کند.
مقدمه ای بر منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی
نیروی غیرالکترواستاتیکی در منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی از قطب منفی به قطب مثبت اشاره می کند. هنگامی که یک منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی به یک مدار خارجی متصل می شود، در اثر نیروی میدان الکتریکی، جریانی از قطب مثبت به قطب منفی در خارج از منبع تغذیه (مدار خارجی) ایجاد می شود. در منبع تغذیه (مدار داخلی)، اثر نیروهای غیرالکترواستاتیکی باعث می شود جریان از قطب منفی به قطب مثبت جریان یابد و در نتیجه یک چرخه بسته از جریان بار تشکیل شود.
یکی از ویژگی های مهم یک منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی نیروی الکتروموتور آن است که برابر با کار نیروهای غیرالکترواستاتیکی است که یک واحد بار مثبت از قطب منفی به قطب مثبت داخل منبع تغذیه حرکت می کند. وقتی منبع تغذیه به مدار انرژی می دهد، توان P ارائه شده برابر است با حاصلضرب نیروی الکتروموتور E منبع تغذیه و جریان I, P{1}}EI. یکی دیگر از ویژگی های منبع تغذیه، مقاومت داخلی آن است (به عنوان مقاومت داخلی) R0. وقتی جریان عبوری از منبع تغذیه I باشد، توان حرارتی از دست رفته در منبع تغذیه (یعنی گرمای ژول تولید شده در واحد زمان) برابر با R0I است.
هنگامی که الکترودهای مثبت و منفی منبع تغذیه وصل نیستند، منبع تغذیه در حالت مدار باز قرار دارد و اختلاف پتانسیل بین دو الکترود منبع تغذیه از نظر بزرگی برابر با نیروی محرکه برق منبع تغذیه است. در حالت مدار باز، هیچ تبدیل متقابلی بین انرژی غیر الکتریکی و انرژی الکتریکی وجود ندارد. هنگامی که مقاومت بار به دو قطب منبع تغذیه متصل می شود تا یک مدار بسته تشکیل شود، جریانی که از منبع تغذیه عبور می کند از قطب منفی به قطب مثبت می رسد. در این مرحله، توان EI ارائه شده توسط منبع تغذیه برابر است با مجموع UI قدرت (U اختلاف پتانسیل بین قطب مثبت و منفی منبع تغذیه است) و توان حرارتی R0I از دست رفته در مقاومت داخلی EI=UIR0I. بنابراین وقتی منبع تغذیه برق مقاومت بار را تامین می کند، اختلاف پتانسیل بین دو قطب منبع تغذیه U=E-R0I است.
هنگامی که منبع تغذیه دیگری با نیروی الکتروموتور بزرگتر به منبع تغذیه با نیروی الکتروموتور کوچکتر متصل می شود، در حالی که قطب مثبت به قطب مثبت و قطب منفی به قطب منفی متصل می شود (مانند استفاده از ژنراتور DC برای شارژ بسته باتری)، جریان از قطب مثبت به قطب منفی در منبع تغذیه با نیروی الکتروموتور کوچکتر جریان می یابد. در این مرحله، UI برق ورودی خارجی برابر با مجموع انرژی EI ذخیره شده در منبع برق در واحد زمان و توان حرارتی R0I از دست رفته در مقاومت داخلی و UI=EIR0I است. بنابراین، هنگامی که یک منبع تغذیه ورودی خارجی به منبع تغذیه اعمال می شود، ولتاژ خارجی اعمال شده بین دو قطب منبع تغذیه باید U{5}}ER0I باشد.
زمانی که بتوان مقاومت داخلی یک منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی را نادیده گرفت، می توان در نظر گرفت که نیروی الکتروموتور منبع تغذیه تقریباً برابر با اختلاف پتانسیل یا ولتاژ بین دو قطب منبع تغذیه است.
برای به دست آوردن ولتاژ DC بالاتر، منبع تغذیه DC قابل برنامه ریزی اغلب به صورت سری استفاده می شود. در این مرحله، کل نیروی الکتروموتور مجموع نیروهای الکتروموتور تمام منابع قدرت و مقاومت داخلی کل نیز مجموع مقاومت های داخلی همه منابع قدرت است. به دلیل افزایش مقاومت داخلی، فقط در مدارهایی با شدت جریان پایین قابل استفاده است. برای به دست آوردن شدت جریان بیشتر، می توان از منابع توان DC قابل برنامه ریزی با نیروی الکتروموتور برابر به صورت موازی استفاده کرد. در این زمان، کل نیروی الکتروموتور نیروی الکتروموتور یک منبع قدرت است و مقاومت داخلی کل مقدار موازی مقاومت داخلی هر منبع قدرت است.
