مقایسه بین مولتی متر آنالوگ و دیجیتال در استفاده عملی
مولتی مترهای آنالوگ دقت خواندن نسبتاً ضعیفی دارند، اما حرکت نوسانی اشاره گر بسیار بصری است. سرعت و دامنه آن اغلب می تواند به طور عینی بزرگی مقدار اندازه گیری شده را منعکس کند (مانند تشخیص نوسانات جزئی در گذرگاه داده تلویزیون (SDL) در حین انتقال داده). مولتی مترهای دیجیتال خوانش های عددی واضحی را ارائه می دهند، اما اعداد به سرعت در حال تغییر به نظر آشفته به نظر می رسند و مشاهده واضح آنها دشوار است.
مولتی مترهای آنالوگ معمولاً دارای دو باتری هستند: یک باتری 1.5 ولت ولتاژ پایین و یک باتری 9 ولت یا 15 ولت ولتاژ بالا. سرب تست سیاه نسبت به سرب قرمز مثبت است. مولتی مترهای دیجیتال معمولاً از یک باتری 6 ولت یا 9 ولت استفاده می کنند. در حالت مقاومت، مولتی مترهای آنالوگ جریان بسیار بیشتری نسبت به مولتی مترهای دیجیتال تولید می کنند. محدوده R×1Ω می تواند صدای «کلیک» واضحی از بلندگو تولید کند و محدوده R×10kΩ حتی می تواند یک دیود ساطع کننده نور (LED) را روشن کند.
در حالت ولتاژ، مولتی مترهای آنالوگ مقاومت ورودی کمتر و دقت اندازه گیری کمتری دارند. آنها حتی ممکن است در سناریوهای ولتاژ بالا و جریان کم نتوانند خوانش دقیق را انجام دهند زیرا مقاومت داخلی آنها بر مدار مورد آزمایش تأثیر می گذارد (به عنوان مثال، اندازه گیری ولتاژ شتاب یک تلویزیون CRT بسیار کمتر از مقدار واقعی خواهد بود). مولتی مترهای دیجیتال در حالت ولتاژ مقاومت ورودی بسیار بالایی دارند، حداقل در محدوده مگااهم، بنابراین تأثیر کمی بر مدار اندازه گیری شده دارند. با این حال، امپدانس خروجی بسیار بالا آنها را مستعد ولتاژهای القایی می‌کند و ممکن است در محیط‌هایی با تداخل الکترومغناطیسی قوی، قرائت‌ها نادرست باشد.
به طور خلاصه، مولتی مترهای آنالوگ برای اندازه گیری مدارهای آنالوگ با جریان بالا و ولتاژ بالا مانند تلویزیون ها و تقویت کننده های صوتی مناسب هستند. مولتی مترهای دیجیتال برای مدارهای دیجیتال کم ولتاژ و جریان کم مانند پیجرها و تلفن های همراه بهتر هستند. این مطلق نیست. هر نوع را می توان با توجه به شرایط واقعی انتخاب کرد.
