روش های رایج تشخیص برای سیستم های تشخیص گاز سمی و مضر
هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز برای تشخیص گازهای سمی، ما همچنین چندین فناوری تشخیص گاز برای انتخاب داریم. در عین حال، در حال حاضر هیچ فناوری وجود ندارد که بتواند به سرعت، ارزان و دقیق مشکل تشخیص گاز سمی خاص را حل کند. بنابراین، هنگام انتخاب روش های مناسب تشخیص گاز، باید عوامل مختلفی را نیز در نظر بگیریم و در نظر بگیریم.
1. فن آوری اندازه گیری لوله رنگ
علاوه بر استفاده از آلارم گازهای سمی، در حال حاضر از فناوری لوله رنگ سنجی به عنوان روشی برای تشخیص گازهای سمی و مضر در حفاظت از محیط زیست صنعتی استفاده می شود. بزرگترین مزیت این روش اندازه گیری بر اساس واکنش های رنگی شیمیایی این است که می تواند کمبود حسگرهای تشخیص مناسب را که هنگام استفاده از ابزار اندازه گیری با آن مواجه می شود، جبران کند.
2. سنسورهای الکتروشیمیایی
سنسورهای الکتروشیمیایی در حال حاضر رایج ترین و بالغ ترین فناوری تشخیص برای تشخیص گازهای سمی و مضر در آشکارسازهای گاز قابل حمل هستند. مشخصات سنسورهای الکتروشیمیایی اندازه کوچک، مصرف انرژی کم، خطی بودن و تکرارپذیری خوب و طول عمر بالا است.
3. سنسورهای نیمه هادی
سنسورهای نیمه هادی اجزای تشخیصی هستند که از اکسیدهای فلزی یا مواد اکسید نیمه هادی فلزی ساخته شده اند. آنها می توانند جذب سطحی یا واکنش هایی را هنگام تعامل با گازها ایجاد کنند که باعث ایجاد ویژگی های هدایت یا ولتامتری یا تغییرات پتانسیل سطحی می شود که با حرکت حامل مشخص می شود. می توان از آن برای تشخیص گازهای قابل احتراق با غلظت درصد و همچنین گازهای سمی در سطح ppm استفاده کرد.
4. آشکارساز یونیزاسیون
در حال حاضر دتکتورهای یونیزاسیونی که در بازار دیده می شوند به دو دسته آشکارسازهای نوری (PID) و آشکارسازهای یونیزاسیون شعله (FID) تقسیم می شوند. آنها متداول ترین آشکارسازهای گاز سمی در ابزار کروماتوگرافی گازی هستند. ساخت این دو حسگر در ابزارهای جداگانه به متداول ترین روش تشخیص برای تشخیص ترکیبات آلی فرار تبدیل شده است.
