دانش رایج در مورد آشکارسازهای گازهای قابل احتراق
آشکارساز گازهای قابل احتراق ابزار دقیقی برای تشخیص غلظت نشت گازهای قابل احتراق است. عملکرد اصلی آن این است که هنگامی که نشت گاز به مقدار هشدار می رسد به طور خودکار هشدار دهد و به کارکنان یادآوری می کند که اقدامات مربوطه را به موقع انجام دهند تا از حوادث جلوگیری شود. این یک تجهیزات امنیتی مهم برای شرکت ها است! چگونه باید چنین تجهیزات امنیتی مهمی را انتخاب کنیم؟ امروز چند نکته را برای همه جمع بندی کردم به امید اینکه بتوانم مرجعی را در اختیار شما قرار دهم!
ابتدا سناریوی استفاده را تعیین کنید: محیط های صنعتی مختلف نیاز به انتخاب انواع آشکارسازهای گاز دارند.
ثانیاً، نوع و محدوده غلظت گازی که باید شناسایی شود را تأیید کنید: انواع گازهایی که هر بخش تولید با آن مواجه می شود متفاوت است. هنگام انتخاب یک آشکارساز گاز، تمام موقعیت های ممکن باید در نظر گرفته شود. برای گازهای با سمیت کمتر مانند گاز طبیعی، گاز مایع، متان و غیره، انتخاب آشکارساز LEL بدون شک مناسب تر است. این نه تنها به این دلیل است که اصل آشکارساز LEL ساده و پرکاربرد است، بلکه به این دلیل است که ویژگی های نگهداری و کالیبراسیون آسان را دارد. برای گازهای با سمیت نسبتاً بالا مانند گاز زغال سنگ و مونوکسید کربن، استفاده از آشکارساز گاز خاص برای اطمینان از ایمنی کارگران ضروری است. غلظت
اندازه گیری آشکارسازهای گاز سمی بر اساس اصول الکتروشیمیایی معمولاً بر حسب واحد ppm است!
انتخاب ردیاب گاز مناسب برای سناریوهای مختلف تولید و الزامات آزمایش چیزی است که هر فردی که در کار ایمنی و بهداشتی فعالیت می کند باید به آن توجه زیادی داشته باشد! بنابراین، هنگام انتخاب یک آشکارساز گاز قابل احتراق قابل حمل، شرکت ها باید از اثربخشی آن بر اساس ویژگی های خود اطمینان حاصل کنند، اطمینان حاصل کنند که آشکارساز گاز حداکثر نقش خود را ایفا می کند و از حوادث جلوگیری می کند!
