روش های رایج تشخیص آشکارسازهای گازهای سمی و مضر

روش های رایج تشخیص آشکارسازهای گازهای سمی و مضر

هنگام استفاده از ردیاب گاز برای تشخیص گازهای سمی، فناوری‌های تشخیص گاز مختلفی نیز برای انتخاب وجود دارد. در عین حال، در حال حاضر هیچ فناوری واحدی وجود ندارد که بتواند به سرعت، ارزان و دقیق مشکل اندازه گیری گازهای سمی خاص را حل کند. بنابراین، هنگام انتخاب روش تشخیص مناسب برای گازهای سمی، باید عوامل مختلفی را در نظر بگیریم و در نظر بگیریم.

1. فناوری اندازه گیری لوله رنگ سنجی
علاوه بر استفاده از آلارم گازهای سمی، فناوری لوله رنگ سنجی همچنان یک روش تشخیص گازهای سمی و مضر مورد استفاده در حفاظت از محیط زیست صنعتی است. بزرگترین مزیت این روش اندازه گیری مبتنی بر واکنش رنگ شیمیایی این است که می تواند کمبود نداشتن سنسور تشخیص مناسب را هنگام استفاده از ابزار اندازه گیری جبران کند.

2. سنسورهای الکتروشیمیایی
سنسورهای الکتروشیمیایی در حال حاضر رایج‌ترین و بالغ‌ترین فناوری تشخیص برای تشخیص گازهای سمی و مضر هستند که در آشکارسازهای گاز قابل حمل استفاده می‌شوند. سنسورهای الکتروشیمیایی با اندازه کوچک، مصرف انرژی کم، خطی بودن و تکرارپذیری خوب و طول عمر نسبتاً طولانی مشخص می شوند.

3. سنسورهای نیمه هادی
حسگرهای نیمه هادی عناصر تشخیصی هستند که از اکسیدهای فلزی یا مواد اکسید نیمه هادی فلزی ساخته شده اند. هنگامی که آنها با گازها تعامل دارند، می توانند جذب سطحی یا واکنش هایی را ایجاد کنند که باعث تغییر در رسانایی، ویژگی های ولت{1}}آمپر یا پتانسیل سطحی می شود که با حرکت حامل ها مشخص می شود. آنها می توانند برای تشخیص گازهای قابل احتراق در غلظت های درصد و همچنین می توانند برای تشخیص گازهای سمی در سطح ppm استفاده شوند.

4. آشکارسازهای یونیزاسیون
آشکارسازهای یونیزاسیون موجود در بازار در حال حاضر به آشکارسازهای فوتیونیزاسیون (PID) و آشکارسازهای یونیزاسیون شعله (FID) تقسیم می شوند. آنها متداول ترین آشکارسازهای گاز سمی در کروماتوگرافی گازی هستند. هنگامی که این دو نوع حسگر به ابزارهای جداگانه تبدیل می شوند، در حال حاضر به رایج ترین وسیله تشخیص برای حل تشخیص ترکیبات آلی فرار تبدیل می شوند.