استاندارد طبقه بندی برای آشکارسازهای گاز

استاندارد طبقه بندی برای آشکارسازهای گاز

آشکارساز گاز ابزاری برای تشخیص غلظت نشت گاز است.

آشکارسازهای گاز عمدتاً از حسگرهای گاز برای تشخیص انواع گازهای موجود در محیط استفاده می کنند و حسگرهای گاز حسگرهایی هستند که برای تشخیص ترکیب و محتوای گازها استفاده می شوند. به طور کلی اعتقاد بر این است که تعریف حسگرهای گاز

این بر اساس طبقه بندی اهداف شناسایی است، به این معنی که هر سنسوری که برای تشخیص ترکیب و غلظت گاز استفاده می شود، صرف نظر از اینکه از روش های فیزیکی یا شیمیایی استفاده می کند، سنسور گاز نامیده می شود.

چندین استاندارد طبقه بندی برای آشکارسازهای گاز وجود دارد

1. آشکارسازهای گاز بر اساس شی تشخیص طبقه بندی می شوند، از جمله هشدار تشخیص گاز قابل احتراق (از جمله متان)، آلارم تشخیص گاز سمی و هشدار تشخیص اکسیژن.

2. با توجه به طبقه بندی اصول تشخیص، تشخیص گاز قابل احتراق شامل نوع احتراق کاتالیزوری، نوع نیمه رسانا، نوع هدایت حرارتی، و نوع جذب مادون قرمز است. تشخیص گاز سمی شامل انواع الکتروشیمیایی و نیمه هادی است. تشخیص اکسیژن

انواع الکتروشیمیایی و غیره وجود دارد.

3. طبقه بندی بر اساس استفاده، انواع قابل حمل و ثابت وجود دارد.

4. طبقه بندی شده بر اساس محل استفاده، انواع معمولی و ضد انفجار وجود دارد.

5. طبق طبقه بندی عملکردی، آشکارسازهای گاز، آلارم گاز و آلارم تشخیص گاز وجود دارد.

6. طبقه بندی با روش نمونه برداری، نوع انتشار و نوع مکش پمپ وجود دارد