آیا هنگام تشخیص نشت گاز طبیعی از خطوط لوله، الزامات فاصله برای آشکارسازهای نشت گاز قابل احتراق وجود دارد؟
1، اصول تشخیص نشت گاز طبیعی در خطوط لوله
جزء اصلی گاز طبیعی متان است که پس از نشت به سمت بالا پخش می شود و میزان نشت و سرعت باد محیطی بر محدوده انتشار گاز تاثیر می گذارد. بنابراین هنگام استفاده از هشدار نشت گاز قابل احتراق برای تشخیص، فاصله نباید به طور تصادفی انتخاب شود و همچنین نباید هر چه نزدیکتر باشد بهتر است. برای اطمینان از تشخیص دقیق و جلوگیری از نشتی، باید روش نمونه برداری، محل خط لوله و شرایط محیطی زنگ هشدار را برای یافتن فاصله مناسب ترکیب کرد.
2، الزامات برای تشخیص فاصله انواع مختلف آلارم
به طور عمده دو نوع هشدار نشت گاز قابل احتراق وجود دارد: قابل حمل و ثابت، و نیازهای فاصله تشخیص آنها متفاوت است.
هشدار نشت گاز قابل احتراق قابل حمل باید به طور فعال برای تشخیص به خط لوله نزدیک شود. برای مکانهایی مانند رابطهای خط لوله و شیرهایی که مستعد نشتی هستند، درگاه نمونهگیری باید با شکاف همتراز باشد و فاصله نباید خیلی دور یا نزدیک باشد. اگر خیلی دور باشد، ممکن است به دلیل رقیق شدن گاز تشخیص داده نشود. اگر بیش از حد به سطح خط لوله نزدیک باشد، مخصوصاً زمانی که نفت و گرد و غبار وجود داشته باشد، درگاه نمونه برداری را مسدود کرده و نتایج را تحت تأثیر قرار می دهد. هنگام بازرسی بدنه خط لوله، لازم است به آرامی در طول خط لوله حرکت کنید، فاصله متوسطی بین پورت نمونه برداری و سطح خط لوله حفظ کنید و خیلی سریع حرکت کنید تا نقطه نشتی را از دست ندهید. اگر خط لوله در ارتفاع بالا باشد، زنگ هشدار باید به سطح یا کمی بالاتر از خط لوله بلند شود و از جهت وزش باد جلوگیری شود.
دستگاه های زنگ ثابت از قبل با در نظر گرفتن پوشش محدوده پخش نشت نصب می شوند. در جهت افقی، باید در نزدیکی نقاط خطر مانند دریچهها و رابطها و بالای خط لوله نصب شود تا جذب گازهای نشتشده تسهیل شود. اگر در یک فضای باریک مانند یک چاه خط لوله باشد، فاصله را می توان به طور مناسب کاهش داد، اما برای جلوگیری از آسیب ارتعاشی به تجهیزات، مستقیماً با خط لوله تماس نگیرید. به صورت عمودی، آلارم برای خطوط لوله هوایی باید در زیر نصب شود، در حالی که زنگ هشدار برای خطوط لوله مدفون باید در بالای سطح زمین، در نزدیکی نقطه پیش بینی مستقیماً بالای خط لوله نصب شود و هیچ مانعی روی زمین وجود نداشته باشد.
3، عوامل کلیدی موثر بر فاصله تشخیص
اولا، سرعت باد است. در طول آزمایش در فضای باز، باد باعث انتشار سریع گاز طبیعی می شود. در این زمان، باید از هشدار نشت گاز قابل احتراق قابل حمل برای کوتاه کردن فاصله از خط لوله استفاده شود. همچنین لازم است که در سمت بالا و پایین باد به طور جداگانه آزمایش شود، به طوری که سمت مخالف باد کمی دورتر و سمت پایین باد نزدیکتر باشد. بعدی میزان نشتی است. هنگامی که مقدار زیادی نشت همراه با صدا یا بو وجود دارد، ابتدا منطقه تقریبی را از فاصله دور پیدا کنید و سپس برای تشخیص نزدیک شوید. اگر نشتی کم باشد و علائم واضحی وجود نداشته باشد، لازم است شکاف رابط را با یک پورت نمونه برداری از فاصله نزدیک اسکن کنید. علاوه بر این قابلیت نمونه گیری دزدگیر نیز تاثیر دارد. آلارمهای قابل حمل با جریان پمپاژ بالا دارای محدوده نمونهبرداری وسیعی هستند و میتوان آنها را در مسافت افزایش داد. اگر جریان انتشار کم باشد، فاصله باید کوتاه شود.
4، پیشنهادات عملیاتی عملی
هنگام تشخیص هشدار نشت گاز قابل احتراق، می توان چندین اندازه گیری را در فواصل مختلف از یک نقطه نشت انجام داد. اگر دو مقدار نزدیک باشند و خطا در محدوده معقولی باشد، نشان دهنده دقیق بودن نتایج است. اگر تفاوت قابل توجهی وجود دارد، بررسی کنید که آیا درگاه نمونه گیری مسدود شده است، اگر تداخلی در جریان هوا وجود دارد، فاصله را تنظیم کنید و سپس دوباره اندازه گیری کنید. هنگام جابجایی آلارم، اگر مقدار به طور ناگهانی از 0 افزایش یابد، نشان دهنده نزدیک بودن آن به نقطه نشتی است. به آرامی فاصله را کاهش دهید تا مقدار ثابت شود و این فاصله مناسب باشد. اگر مقدار 0 باقی بماند، می توانید فاصله را به طور مناسب افزایش دهید یا چندین نقطه را در امتداد خط لوله اندازه گیری کنید تا از شناسایی نادرست جلوگیری کنید.






