آیا آشکارسازهای صدا و سطح سنج صدا یکسان هستند؟
به بیان ساده، آشکارسازهای نویز شامل سنجهای سطح صدا هستند، اما مفهوم گستردهتر است و همچنین شامل سنجههای نوردهی فردی نیز میشود.
جوهر صدا نوسان است، یک موج الاستیک. هنگامی که منبع صدا می لرزد، باعث ارتعاش ذرات هوای مجاور می شود. بسته به اینرسی و خاصیت کشسانی هوا، ارتعاش ذرات هوا به صورت امواج در اطراف پخش می شود و امواج صوتی را تشکیل می دهد. جهت ارتعاش ذرات موازی با جهت انتشار موج است که به آن موج طولی می گویند. امواج موجود در هوا را امواج چگالی می نامند. امواج صوتی می توانند در گازها، مایعات و جامدات منتشر شوند.
فشار صوت: تفاوت بین فشار و فشار استاتیک در محیط زمانی که امواج صوتی وجود دارد. واحد Pa است.
نویز: از نظر فیزیولوژیکی هر صدایی که در استراحت، مطالعه و کار افراد اختلال ایجاد کند، یعنی صدای غیر ضروری، در مجموع نویز نامیده می شود.
آلودگی صوتی نوعی آلودگی فیزیکی است.
با توسعه بیشتر شهرنشینی، صنعتی شدن و حمل و نقل و همچنین افزایش تراکم جمعیت، آلودگی صوتی توجه روز افزون مردم را به خود جلب کرده است و نسبت شکایات در میان بسیاری از مشکلات زیست محیطی سال به سال افزایش یافته است. بنابراین آلودگی صوتی به بخش مهمی از پایش محیط زیست تبدیل شده است.
مقدمه ای بر ترکیب و اصول صوت سنج
صدا سنج اساسی ترین ابزار در اندازه گیری نویز است. مترهای سطح صدا به طور کلی از میکروفون های خازنی، پیش تقویت کننده ها، تضعیف کننده ها، تقویت کننده ها، شبکه های وزن فرکانسی و مترهای نشان دهنده مقدار موثر تشکیل شده اند. اصل کار سطح سنج صدا به این صورت است: میکروفون صدا را به سیگنال الکتریکی تبدیل می کند و سپس پیش تقویت کننده امپدانس را برای مطابقت با میکروفون و تضعیف کننده تبدیل می کند. تقویت کننده سیگنال خروجی را به شبکه وزن اضافه می کند، فرکانس سیگنال را وزن می کند (یا یک فیلتر خارجی را متصل می کند)، و سپس سیگنال را تا دامنه خاصی از طریق تضعیف کننده و تقویت کننده تقویت می کند و آن را به آشکارساز مقدار موثر می فرستد (یا آشکارساز ولتاژ خارجی). ضبط کننده سطح)، با دادن مقدار سطح نویز روی سر نشانگر.
