ویژگی های کاربردی آشکارسازهای گاز سولفید هیدروژن و نحوه انتخاب آنها
آشکارساز گاز سولفید هیدروژن از سنسورهای الکتروشیمیایی نوع آمپر اصلی وارداتی استفاده می کند که معمولاً از سه الکترود غوطه ور در الکترولیت تشکیل شده است. الکترود کار با پوشش یک فلز با فعالیت کاتالیزوری بر روی یک غشای قابل تنفس اما آبگریز ساخته می شود. گاز اندازه گیری شده از طریق یک غشای متخلخل پخش می شود و تحت واکنش های اکسیداسیون یا کاهش الکتروشیمیایی روی آن قرار می گیرد. ماهیت واکنش به پتانسیل ترمودینامیکی الکترود کار و خواص الکتروشیمیایی (اکسیداسیون یا کاهش) گاز تجزیه شده بستگی دارد.
راهنمای انتخاب برای آشکارساز گاز سولفید هیدروژن
1. کاربرد. دامنه کاربرد آشکارسازهای مختلف گاز نیز متفاوت است. به عنوان مثال، آشکارسازهای گاز صنعتی باید با استانداردهای مختلف ایمنی ملی مطابقت داشته باشند و استفاده از آنها پیچیده تر است. آشکارسازهای گاز مورد استفاده در خانه های معمولی نسبتاً ساده هستند و به طور کلی می توان آنها را با وصل کردن یک منبع تغذیه به برق استفاده کرد.
2. قابلیت اطمینان. اپراتورهای عمومی اقدامات ایمنی مربوطه را بر اساس داده های تشخیص آشکارساز گاز انجام خواهند داد. اگر آشکارساز گاز ناپایدار باشد و نتایج تشخیص دارای انحرافات قابل توجهی باشد، مستقیماً ایمنی جان پرسنل را تهدید می کند.
3. ثبات. به هر حال، هرچه دادههای مانیتورینگ آشکارساز گاز دقیقتر باشد، بهتر است و هرچه مقادیر افست صفر و آفست برد کامل کمتر باشد، سود بیشتری دارد.
4. راحتی. راحتی نیز فاکتور مهمی است که باید هنگام انتخاب یک آشکارساز گاز در نظر گرفت. به عنوان مثال، برخی از کارگران ساختمانی ممکن است به طور مکرر مکان های ساخت و ساز را تغییر دهند و ممکن است نیاز داشته باشند که آشکارساز گاز را با خود حمل کنند. در این مورد، راحتی استفاده از آشکارساز گاز اهمیت ویژه ای پیدا می کند.
