تکنیک های اندازه گیری بادسنج و راهنمای انتخاب
انتخاب پروب برای بادسنج ها: محدوده اندازه گیری سرعت جریان {{0}} تا 100m/s را می توان به سه ناحیه تقسیم کرد: سرعت کم: 0 تا 5m/s. سرعت متوسط: 5 تا 40 متر بر ثانیه و سرعت بالا: 40 تا 100 متر بر ثانیه. پروب حرارتی بادسنج ها برای اندازه گیری دقیق از 0 تا 5 متر بر ثانیه استفاده می شود. پروب چرخشی بادسنج ها برای اندازه گیری سرعت جریان از 5 تا 40 متر بر ثانیه بهترین است. و استفاده از لوله های پیتوت بهترین نتیجه را در محدوده سرعت بالا می دهد. استفاده از لوله پیتوت بهترین نتیجه را در محدوده سرعت بالا می دهد. یک معیار اضافی برای انتخاب صحیح پروب سرعت جریان بادسنج، دما است که معمولاً حدود 70± درجه برای سنسورهای حرارتی بادسنج است. بادسنج های تخصصی دارای پروب های روتور برای دماهای تا 350 درجه هستند. لوله های پیتوت بالای 350 درجه استفاده می شود. لوله های پیتوت بالای 350 درجه استفاده می شود.
پروب های حرارتی بادسنج ها: اصل کار پروب های حرارتی بادسنج ها بر این اساس است که یک جریان هوای ضربه ای سرد با کمک یک کلید تنظیم کننده گرما را از عنصر حرارتی خارج می کند که دما را ثابت نگه می دارد و جریان را تنظیم می کند. نسبت مستقیم با سرعت جریان هنگام استفاده از پروب حرارتی در جریان آشفته، جریان هوا از همه جهات به طور همزمان به عنصر حرارتی برخورد می کند، بنابراین بر دقت نتایج اندازه گیری تأثیر می گذارد. هنگام اندازه گیری در آشفتگی، سنسور جریان بادسنج حرارتی تمایل دارد مقدار بیشتری نسبت به پروب روتور نشان دهد. پدیده های فوق را می توان در طول اندازه گیری کانال مشاهده کرد. بسته به طراحی تلاطم کانال، آنها می توانند حتی در سرعت های پایین نیز رخ دهند. بنابراین، فرآیند اندازه گیری بادسنج باید در قسمت مستقیم مجرا انجام شود. نقطه شروع بخش مستقیم باید حداقل 10 x D (D=قطر لوله بر حسب CM) در مقابل نقطه اندازهگیری فاصله داشته باشد. نقطه پایانی باید حداقل 4 x D پشت نقطه اندازه گیری باشد. قسمت مایع نباید به هیچ وجه مسدود شود. (گوشه ها، برآمدگی های سنگین و غیره).
پروب چرخ دوار بادسنج: اصل کار پروب چرخ دوار بادسنج بر تبدیل چرخش به سیگنال الکتریکی است که ابتدا از یک سلف مجاورت عبور می کند، چرخش چرخ دوار را "شمار" می کند و مجموعه ای از پالس ها را تولید می کند. سپس توسط آشکارساز تبدیل و پردازش می شود تا مقدار سرعت دورانی به دست آید. پروب های قطر بزرگ (60 میلی متر، 100 میلی متر) بادسنج ها برای اندازه گیری جریان های آشفته (مثلاً در خروجی خط لوله) در سرعت های متوسط تا کوچک مناسب هستند. پروب های قطر کوچک بادسنج ها برای اندازه گیری جریان هوا در مجاری با سطح مقطع بیش از 100 برابر بزرگتر از سطح مقطع پروب مناسب تر هستند.
بادسنج ها توزیع نسبتاً متعادل جریان هوا را در مجاری با دهانه های تهویه بزرگ در هوای خروجی اندازه گیری می کنند: یک منطقه با سرعت بالا در سطح دهانه تهویه آزاد ایجاد می شود، بقیه مجرا با یک منطقه با سرعت کم مشخص می شود و گرداب هایی ایجاد می شود. روی کباب پز بسته به طراحی توری، مقطع جریان هوا در فاصله معینی در جلوی مشبک پایدارتر است (تقریباً 500 پیکسل). در این حالت معمولاً از بادسنج روتور با دیافراگم بزرگ برای اندازه گیری استفاده می شود. این به این دلیل است که دیافراگم بزرگتر به میانگین سرعت جریان ناهموار و محاسبه مقدار متوسط در یک محدوده وسیع اجازه می دهد.
بادسنج ها از یک قیف جریان حجمی برای اندازه گیری در سوراخ مکش استفاده می کنند: حتی اگر تداخل شبکه ای در مکش وجود نداشته باشد، مسیر جریان هوا جهت دار نیست و سطح مقطع جریان هوا یکنواخت نیست. دلیل این امر خلاء موضعی در لوله است که هوا را از محفظه خارج می کند و هیچ موقعیتی وجود ندارد که بتوان شرایط اندازه گیری را حتی در ناحیه نزدیک به استخراج انجام داد. اگر اندازهگیریها با استفاده از روش شبکهای با محاسبه مقدار میانگین و با استفاده از روش جریان حجمی قطعی انجام شود، تنها روش لوله یا قیف میتواند نتایج اندازهگیری قابل تکرار را ارائه دهد. در این مورد، قیف های اندازه گیری با اندازه های مختلف موجود است. با قیف اندازه گیری می توان یک مقطع ثابت ایجاد کرد که شرایط اندازه گیری دبی را در فاصله معینی در جلوی دریچه لاملا برآورده می کند، مرکز مقطع را قرار داده و سطح مقطع را در آنجا ثابت می کند. . مقدار اندازه گیری شده به دست آمده توسط پروب سرعت جریان در ضریب قیف ضرب می شود تا دبی حجمی پمپاژ شده محاسبه شود.
