تجزیه و تحلیل دلایل نقص آشکارسازهای گاز قابل احتراق ، آیا راه حل وجود دارد؟
دو دلیل ممکن برای نقص ردیاب گاز قابل احتراق وجود دارد: فرآیند ساخت غیر استاندارد و نگهداری ناکافی. هر دو پتانسیل ایجاد نقص در ردیاب گاز قابل احتراق را دارند. اگر فرآیند ساخت و ساز استاندارد نباشد ، از آشکارسازهای گاز قابل احتراق برای تشخیص گسل ها در هنگام استفاده استفاده می شود. اگر ردیاب گاز قابل احتراق در نزدیکی تجهیزات مستعد نشت گاز قابل احتراق قرار نگیرد ، یا در مجاورت فن اگزوز نصب شده است ، گاز قابل احتراق نشت شده نمی تواند به طور کامل در مجاورت ردیاب گاز قابل احتراق پخش شود ، بنابراین باعث می شود که خطر نشت توسط ردیاب گاز قابل احتراق به موقع تشخیص داده شود.
ردیاب گاز قابل احتراق در ساختمانهای مسکونی باید در نزدیکی خط لوله گاز و اجاق گاز در آشپزخانه نصب شود. هنگامی که ساکنان از گاز طبیعی استفاده می کنند ، ردیاب گاز باید در 300 میلی متر سقف نصب شود. هنگامی که ساکنان از گاز نفتی مایع استفاده می کنند ، ردیاب های گاز باید در 300 میلی متر از زمین نصب شوند. اگر ردیاب گاز قابل احتراق به طور قابل اعتماد زمینی نباشد و نتواند تداخل الکترومغناطیسی را از بین ببرد ، به ناچار بر ولتاژ تأثیر می گذارد و منجر به داده های تشخیص نادرست می شود.
بنابراین ، ردیاب گاز قابل احتراق باید در طی فرآیند ساخت و ساز قابل اعتماد باشد. ردیاب گاز قابل احتراق و پایانه های سیم کشی در مناطقی قرار دارند که مستعد برخورد یا ورود به آب هستند و باعث شکستن مدار الکتریکی یا مدارهای کوتاه می شوند. شار لحیم کاری غیر خورنده باید برای جوشکاری استفاده شود ، در غیر این صورت مفصل خوردگی و جدا شدن یا افزایش مقاومت خط را بر روی تشخیص طبیعی می کند. ردیاب را به زمین ریخته و پرتاب نکنید. پس از ساخت و ساز ، اشکال زدایی باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که هشدار گاز قابل احتراق در شرایط طبیعی کار قرار دارد.
نگهداری و نگهداری از آشکارسازهای گاز قابل احتراق نیز مهم است. با توجه به محیط کار شدید ردیاب های گاز قابل احتراق ، که بسیاری از آنها در خارج از منزل نصب شده اند و اغلب در معرض حملات مختلف گرد و غبار و گازی آلاینده قرار می گیرند ، ردیاب های گاز قابل احتراق باید با محیط تشخیص ارتباط برقرار کنند تا اطلاعات گاز قابل احتراق را تشخیص دهند. بنابراین ، اجتناب ناپذیر است که آلاینده های مختلف و گرد و غبار موجود در محیط وارد ردیاب شوند و باعث آسیب به شرایط کار ردیاب شود. اگر به نگهداری و نگهداری توجه نشود ، تشخیص ردیاب های گاز قابل احتراق مانع می شود و منجر به خطا یا عدم تشخیص می شود. بنابراین ، تمیز کردن منظم و نگهداری از آشکارسازهای گاز قابل احتراق یک کار مهم برای جلوگیری از نقص است.
نکته دیگری که باید به آن توجه داشته باشید این است که زمین بندی باید به طور مرتب بررسی شود. اگر زمین بندی الزامات استاندارد را برآورده نکند یا به هیچ وجه پایه و اساس نباشد ، می تواند ردیاب گاز قابل احتراق را مستعد تداخل الکترومغناطیسی کند و باعث نقص عملکرد شود. از پیری اجزای جلوگیری کنید. از منظر قابلیت اطمینان ، همچنین در عمل ثابت شده است که عدم موفقیت ناشی از پیری مؤلفه تمایل به افزایش سیستم هایی با عمر سرویس بیش از 10 سال برای ردیاب های گاز قابل احتراق دارد. بنابراین ، اگر عمر خدمات از الزامات مقررات استفاده فراتر رود ، باید به موقع جایگزین شود.
