مولتی متر آنالوگ در مقابل دیجیتال: مزایا و معایب
(به طور کلی، مقدار خواندن ارتباط نزدیکی با زاویه نوسان نشانگر دارد، بنابراین بسیار بصری است)
یک مولتی متر دیجیتال یک ابزار سبک آنی است. هر 0.3 ثانیه یک نمونه طول می کشد تا نتایج اندازه گیری نمایش داده شود.
یک مولتی متر اشاره گر عموماً تقویت کننده ای در داخل ندارد بنابراین مقاومت داخلی نسبتاً کوچک است به عنوان مثال، مدل MF-10 دارای حساسیت ولتاژ DC 100 کیلو اهم بر ولت است. این می تواند یک فرد زیبا در نظر گرفته شود.
مولتی متر دیجیتال از یک مدار تقویت کننده عملیاتی در داخل استفاده می کند. مقاومت داخلی می تواند بسیار بزرگ باشد اغلب با 1 میلیون یورو یا بیشتر (یعنی می تواند حساسیت بالاتری به دست آورد) این باعث می شود تأثیر بر مدار آزمایش شده کوچکتر شود دقت اندازه گیری بالا
مولتی مترهای اشاره گر مقاومت داخلی پایینی دارند و اغلب از اجزای مجزا برای تشکیل مدارهای شنت و تقسیم کننده ولتاژ استفاده می کنند بنابراین مشخصات فرکانس ناهموار هستند (در مقایسه با دیجیتال) ویژگی های فرکانس مولتی متر اشاره گر نسبتاً بهتر است.
مولتی متر نوع اشاره گر ساختار داخلی ساده ای دارد، بنابراین هزینه نسبتا کم است. عملکرد کمتر آسان برای حفظ قابلیت اضافه جریان قوی و اضافه ولتاژ
مولتی متر دیجیتال از نوسانات و تقویت کننده های مختلف به صورت داخلی استفاده می کند تقسیم فرکانس مدار حفاظتی دارای عملکردهای متعددی است، مانند اندازه گیری دما فرکانس (در محدوده پایین تر) خازن ها، سلف ها یا تولید کننده سیگنال و غیره.
به دلیل استفاده از مدارهای مجتمع در ساختار داخلی، ظرفیت اضافه بار ضعیف است (البته برخی در حال حاضر دارای تعویض دنده اتوماتیک، حفاظت خودکار و غیره هستند، اما استفاده پیچیده تر است) پس از آسیب، به طور کلی تعمیر آن آسان نیست.
ولتاژ خروجی یک مولتی متر دیجیتال نسبتاً کم است (معمولاً از 1 ولت تجاوز نمی کند) آزمایش برخی از قطعات با ویژگی های ولتاژ خاص مانند تریستورها، دیودهای ساطع نور و غیره ناخوشایند است.
ولتاژ خروجی مولتی متر اشاره گر نسبتا زیاد است (شامل 10.5 ولت، 12 ولت و غیره)
جریان نیز بالا است (مانند MF-500 * 1 با حداکثر حدود 100 میلی آمپر در محدوده اروپا)، که آزمایش تریستورها، دیودهای ساطع نور و غیره را آسان می کند.
