هر نوع رگولاتور خطی مزایا و معایب خاص خود را دارد و در نهایت این به طراح بستگی دارد که براساس الزاماتی مانند ولتاژ افت، جریان زمین و روشهای جبران پایداری تعیین کند که آیا نوع خاصی از رگولاتور برای استفاده در دستگاه مناسب است یا خیر. .
تفاوت ولتاژ و مقادیر جریان زمین عمدتاً توسط عنصر عبور تنظیم کننده خطی تعیین می شود. پس از تعیین اختلاف ولتاژ و مقادیر جریان زمین، می توان نوع تجهیزات مناسب برای تنظیم کننده ولتاژ را تعیین کرد. پنج رگولاتور خطی اصلی که در حال حاضر مورد استفاده قرار میگیرند، هر کدام دارای عناصر عبور متفاوت و ویژگیهای منحصربهفردی هستند که برای کاربردهای مختلف تجهیزات مناسب هستند.
مزیت یک رگولاتور استاندارد NPN این است که دارای جریان زمین پایدار تقریباً برابر با جریان پایه ترانزیستور PNP است که حتی بدون خازن خروجی نیز نسبتاً پایدار است. این نوع تثبیت کننده ولتاژ برای تجهیزات با اختلاف ولتاژ بالاتر مناسب تر است، اما اختلاف ولتاژ بالاتر باعث می شود این نوع تثبیت کننده ولتاژ برای بسیاری از دستگاه های تعبیه شده مناسب نباشد.
برای کاربردهای جاسازی شده، رگولاتورهای ترانزیستور بای پس NPN به دلیل حذف کم و سهولت استفاده، انتخاب خوبی هستند. با این حال، این رگولاتور هنوز برای تجهیزات باتریدار با نیازهای خروجی بسیار کم مناسب نیست، زیرا خروجی آن به اندازه کافی کم نیست. لوله بای پس NPN با بهره بالا می تواند جریان زمین را تا چند آمپر تثبیت کند و ساختار امیتر رایج آن امپدانس خروجی بسیار پایینی دارد. ترانزیستور بای پس PNP یک رگولاتور ولتاژ پایین است که در آن عنصر بای پس یک ترانزیستور PNP است. اختلاف ولتاژ ورودی و خروجی آن - معمولاً بین 0.3 تا 0.7 ولت است. به دلیل ولتاژ پایین خروجی، این تنظیم کننده ترانزیستور بای پس PNP برای دستگاه های تعبیه شده با باتری ایده آل است. با این حال، جریان زمین زیاد آن، عمر باتری را کوتاه می کند. علاوه بر این، بهره کمتر ترانزیستور PNP می تواند منجر به جریان های زمینی ناپایدار چند میلی آمپری شود. به دلیل استفاده از ساختار امیتر معمولی، امپدانس خروجی آن نسبتاً بالا است، به این معنی که یک خازن خارجی با محدوده خاصی از خازن و مقاومت سری معادل (ESR) برای پایداری کار نیاز است.
رگولاتورهای FET کانال P به دلیل ولتاژ پایین و جریان زمین در بسیاری از دستگاه های باتری دار به طور گسترده استفاده می شوند. این نوع تنظیم کننده از یک FET کانال P به عنوان عنصر عبور خود استفاده می کند. افت ولتاژ چنین رگولاتوری می تواند بسیار کم باشد زیرا تنظیم امپدانس منبع تخلیه با تنظیم اندازه FET آسان است. دیگری - یکی دارای FET به عنوان عنصر عبور خود است. افت ولتاژ چنین رگولاتوری می تواند بسیار کم باشد زیرا تنظیم امپدانس منبع تخلیه با تنظیم اندازه FET آسان است. دیگری - یک خازن با محدوده خاصی از ظرفیت و ESR برای کار پایدار.
رگولاتورهای FET کانال N برای دستگاه هایی که به ولتاژ افت کم، جریان زمین کم و جریان بار نیاز دارند ایده آل هستند. برای لوله بای پس از FET کانال N استفاده می شود، بنابراین افت ولتاژ و جریان زمین این رگولاتور بسیار کم است. اگرچه برای پایداری کار کردن به خازن خارجی نیز نیاز دارد، اما نیازی نیست که مقدار خازن زیاد باشد و ESR مهم نیست. تنظیم کننده های FET کانال N به یک پمپ شارژ برای ایجاد ولتاژ بایاس گیت نیاز دارند، بنابراین مدار نسبتا پیچیده است. خوشبختانه، FET های کانال N می توانند تا 50 درصد کوچکتر از FET های کانال P برای جریان بار یکسان باشند.
