تحلیل مختصری از نصب و نگهداری آشکارسازهای گاز
دتکتورهای گاز عمدتاً به دو نوع دتکتور گاز قابل حمل و دتکتور گاز دستی تقسیم می شوند. آنها ابزار و ابزارهایی هستند که از حسگرها برای تشخیص گازهای سمی و مضر در محیط استفاده می کنند و هشدار می دهند. هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز، نصب صحیح آنها برای اطمینان از استفاده عادی ضروری است. در زیر به معرفی و درک آنها می پردازیم.
نصب دتکتور گاز
اولین قدم این است که آشکارساز گاز را در محلی که ممکن است نشتی گاز وجود داشته باشد نصب کنید. نصب آشکارساز گاز باید محکم باشد و موقعیت نصب با وزن مخصوص گاز اندازه گیری شده نسبت به هوا تعیین می شود. از آنجایی که وزن مخصوص گاز اندازه گیری شده کمتر از هوا است، آشکارساز باید در فاصله 30-60 سانتی متری از سقف نصب شود. آشکارساز را با پیچ های انبساط به دیوار ثابت کنید.
با این حال، به منظور اطمینان از استفاده صحیح از آشکارساز و جلوگیری از خرابی آن، اقدامات احتیاطی (در مناطقی که نصب آسان نیست) وجود دارد:
1. مکان هایی با دمای کمتر از -40 درجه یا بالاتر از 70 درجه
2. مکان هایی با جریان هوای بالا مانند دریچه های هوا، فن های تهویه، درها و غیره
3. مکان هایی با سطوح بالای بخار آب و قطرات (رطوبت نسبی: بیشتر از 90%)
4. مکان هایی که مستقیماً تحت تأثیر بخار و دود روغن قرار می گیرند
مرحله دوم سیم کشی است: برای جلوگیری از تداخل با سیگنال های الکتریکی باید از سیم های بسیار محافظ استفاده شود. سیم ها باید به درستی چیده شوند و پوشش بالایی باز شود.
1. آشکارساز گاز یک آشکارساز گاز به طور کلی یک سیستم انتقال سه سیم را اتخاذ می کند. ترمینال مثبت منبع تغذیه (که به عنوان ترمینال "VCC" مشخص شده است)، خط سیگنال (با علامت ترمینال "SIG") و ترمینال منفی منبع تغذیه (با علامت ترمینال "GND") به ترتیب به مجموعه ای از پایانه های با برچسب "4-20mAIN" در ماژول کانال با "24V، mA و GND" متصل می شوند. زمین شاسی (شبکه محافظ کابل) به خوبی ارت شده و پس از اتصال سیم ها، شاسی بسته می شود.
2. شروع: سیم کشی کامل شد، منبع تغذیه آشکارساز. پس از راه اندازی، خواندن از محدوده بیش از حد به پایدار می رسد، که حدود 15 دقیقه طول می کشد.
علاوه بر نصب صحیح، باید با نگهداری ساده نیز آشنا بود.
1. تعمیر و نگهداری سنسور: به طور کلی، بازرسی مجدد و کالیبراسیون پس از شش ماه تا یک سال نصب و استفاده لازم است و یک گزارش تست باید توسط طرف آزمایش صادر شود.
2. هنگامی که حسگر یک آشکارساز گاز حساسیت خود را از دست می دهد، نیاز به تعویض دارد. فلومترهای شناور لوله فلزی، فلومترهای توربین و فلومترهای خیابان گردابی می توانند تعیین کنند که آیا سنسور از طریق کالیبراسیون منظم از کار افتاده است یا خیر. هنگامی که مقدار کالیبراسیون نمی تواند به مقدار استاندارد گاز برسد، سنسور باید تعویض شود.
3. بازرسی کل دستگاه آشکارساز گاز: آشکارساز باید به طور منظم بررسی شود و جریان سیگنال آن در هوای پاک DC4mA. 1. قبل از تقطیر است:
50 میلی لیتر محلول اسید بوریک (ρ=20 گرم در لیتر) را به بطری دریافت کننده انتقال دهید، مطمئن شوید که خروجی لوله کندانسور زیر سطح محلول اسید بوریک است. 250 میلی لیتر از نمونه را بردارید و آن را به یک فلاسک منتقل کنید. چند قطره نشانگر آبی بروموتیمول (ρ=0.5 گرم در لیتر) اضافه کنید. در صورت لزوم، pH را با محلول هیدروکسید سدیم (c (NaOH)=1 mol/L) یا محلول اسید هیدروکلریک (c (HCl)=1 mol/L) روی 6.0 (نشانگر زرد) ~ 7.4 (نشانگر آبی) تنظیم کنید. 0.25 گرم اکسید منیزیم سبک و چند مهره شیشه ای اضافه کنید و فورا توپ نیتروژن و لوله کندانسور را وصل کنید. تقطیر را حرارت دهید تا به سرعت تقطیر تقریباً 10 میلی لیتر در دقیقه برسید. وقتی تقطیر به 200 میلی لیتر رسید، تقطیر را متوقف کنید و آب را به 250 میلی لیتر اضافه کنید.
