5-روش مرحله ای برای لحیم کاری صحیح با آهن لحیم کاری برقی
1. یک خراش
تراشیدن به این معنی است که قبل از جوشکاری، سطح فلزی که قرار است جوش داده شود باید مطابق شکل 3 تمیز شود و لایه اکسید روی سطح جوش را می توان با چاقو، تیغه اره فولادی و غیره، روغن یا عایق خراش داد. تا زمانی که سطح فلز جدید نمایان شود رنگ کنید. برد مدار چاپی خودساخته همچنین باید قبل از لحیم کاری، طرف فویل روکش مسی را با سنباده ریز یا کاغذ سنباده آب صیقل دهد. "خراش دادن" یک مرحله کلیدی برای اطمینان از کیفیت جوش است، اما اغلب توسط مبتدیان نادیده گرفته می شود. اگر سوهان در جای خود نباشد، قلعکشی و جوشکاری خوب نخواهد بود. لازم به ذکر است که برخی از سرنخ های اجزا با نقره، طلا یا قلع اندود شده اند. تا زمانی که اکسیده یا پوست کنده نشده باشند، نیازی به تراشیدن آنها نیست. در صورت وجود کثیفی روی سطح، می توان آن را با یک پاک کن خشن پاک کرد. انتخاب پاک کن خشن با یک پاک کن بزرگ برای نقاشی بهترین کار را دارد. برخی از سربهای پینهای تریود کریستالی با روکش طلا و غیره، پس از خراشیدن پوشش، به سختی با قلع روکش میشوند. مهم نیست که چه نوع "خراشی" اتخاذ می شود، لازم است به چرخش مداوم پین های اجزا برای تمیز کردن اطراف پین ها توجه شود.
2. آبکاری دوم
آبکاری برای میناکاری قطعاتی است که قرار است لحیم شوند. پس از "خراش دادن" پین های اجزاء، سر سیم ها و سایر قطعات لحیم کاری، باید بلافاصله مقدار مناسبی از فلاکس اعمال شود و یک لایه نازک قلع باید با یک آهن لحیم کاری برقی آبکاری شود تا از اکسید شدن مجدد سطح و بهبود وضعیت جلوگیری شود. قابلیت لحیم کاری قطعات ارتباط جنسی. لایه لحیم کاری آبکاری شده باید نازک و یکنواخت باشد، بنابراین هر بار مقدار قلع روی نوک هویه نباید زیاد باشد. برای قطعاتی مانند دیودهای کریستالی و ترانزیستورهایی که از گرما می ترسند، باید از موچین یا انبر سوزنی استفاده کنید تا ریشه پین سربی را ببندید تا گرما دفع شود و سپس آن را قلع ورق کنید. قلع بندی قطعات یک مرحله فرآیند مهم برای جلوگیری از خطرات پنهان مانند لحیم کاری کاذب و لحیم کاری کاذب در فناوری لحیم کاری است و نباید شلخته باشد.
3. سه تست
این آزمایش برای بررسی قطعاتی است که قلعبندی شدهاند تا ببینیم آیا قطعات در دمای بالای آهن لحیم کاری دارای جوش، تغییر شکل، جوشکاری (اتصال کوتاه) و غیره هستند یا خیر. برای قطعاتی مانند خازن ها، ترانزیستورها و مدارهای مجتمع، باید از مولتی متر استفاده کرد تا بررسی شود که آیا کیفیت آنها قابل اطمینان است یا خیر، و قطعاتی که کیفیت نامطمئن دارند یا آسیب دیده اند نباید دوباره استفاده شوند.
آهن لحیم کاری الکتریکی یک ابزار ضروری برای تولید الکترونیکی و تعمیر و نگهداری الکتریکی است. هدف اصلی آن جوش دادن اجزا و سیم ها است. با توجه به ساختار مکانیکی، می توان آن را به آهن لحیم کاری الکتریکی نوع حرارتی داخلی و آهن لحیم کاری الکتریکی نوع حرارت خارجی تقسیم کرد. هویه های لحیم کاری قلع بر اساس کاربردهای مختلف به دو دسته لحیم کاری پرقدرت و لحیم کاری کم مصرف تقسیم می شوند. این مقاله عمدتاً به معرفی 5-روش گامی لحیم کاری صحیح با آهن لحیم کاری الکتریکی میپردازد_خلاصهای از نکات کلیدی فناوری جوشکاری آهن لحیم کاری و سایر جنبهها.
4. چهار جوش
لحیم کاری عبارت است از لحیم کردن اجزای واجد شرایط "آزمایشی" به برد مدار چاپی یا موقعیت تعیین شده در صورت لزوم. هنگام لحیم کاری، باید به دمای آهن لحیم کاری برقی و زمان لحیم کاری تسلط داشته باشید. اگر دما خیلی کم باشد و زمان خیلی کوتاه باشد، سطح قلع لحیم کاری شده دارای دم های سوراخ مانند خواهد بود، سطح صاف نیست یا حتی بقایای کشک لوبیا خواهد بود. پس از تبخیر، مقدار مشخصی شار بین لحیم کاری و فلز وجود دارد. پس از خنک شدن، لحیم کاری و سطح فلز توسط شار (کلوفون) گیر کرده و با کمی نیروی از هم جدا می شوند. این به اصطلاح لحیم کاری کاذب است.
5. پنج چک
بازرسی برای بررسی کیفیت جوش مدار جوش داده شده است. در اتصالات لحیم کاری نباید جوش کاذب، جوش مجازی، مدار باز و اتصال کوتاه وجود داشته باشد، به خصوص اینکه پین های اجزای قطبی مانند خازن های الکترولیتی و ترانزیستورها به درستی جوش داده شده باشند. کیفیت جوش را می توان بر اساس رنگ و براقیت اتصالات لحیم کاری، میزان انتشار و میزان لحیم کاری قضاوت کرد. جوش خوب، اتصالات لحیم کاری دارای درخشش سفید روشن منحصر به فردی هستند که بر اساس تجربه در یک نگاه قابل مشاهده است. اگر رنگ و درخشندگی لحیم کاری لکه دار باشد یا سطح آن ناهموار باشد، نشان دهنده جوش ضعیف است.
