طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی برای آشکارسازهای گاز
کاربرد آشکارساز گاز گسترده تر و گسترده تر می شود. عمدتاً در صنعت پتروشیمی، صنعت تصفیه آب، ** صنعت، صنعت داروسازی و همچنین صنایع غذایی کاربردهای گسترده ای دارند.
در بسیاری از صنایع داروسازی به دلیل وجود مواد اولیه و واسطه های فراوان برای مواد شیمیایی قابل اشتعال و انفجاری یا سمی، در تولید شیمیایی داروها در فرآیند نشت گازهای سمی و مضر یا قابل اشتعال و انفجاری قرار می گیرند. زنگ هشدار گاز قابل احتراق یا آشکارساز گاز مناسب را برای تشخیص انتخاب کنید، تا بتوانید به طور موثر برخی گازهای سمی را بررسی کنید تا مطمئن شوید که می توانید به طور موثر برای اطمینان از ایمنی بررسی کنید.
آشکارساز گاز، یک ابزار تشخیص غلظت نشت گاز یا ابزار آلارم است که عمدتاً به آشکارساز گاز دستی / ثابت تقسیم می شود. استفاده از حسگرهای گاز برای تشخیص وجود گونه های گاز در محیط است که عموماً برای تشخیص گازهای سمی، گازهای قابل احتراق یا محتوای اکسیژن گاز استفاده می شود.
گازهای قابل احتراق آشکارساز گاز ما در استفاده از * اغلب مواجه می شوند، مفهوم گازهای قابل احتراق اشاره به توانایی مخلوط کردن یکنواخت با هوا (یا اکسیژن) در یک محدوده غلظت معین برای تشکیل یک گاز از پیش مخلوط شده است، در صورت برخورد با احتراق منفجر می شود. منبع، فرآیند احتراق مقدار زیادی انرژی در گاز آزاد می کند.
چنین گازهایی در صنایع پتروشیمی و صنایع شیمیایی در محیط کار گسترده هستند، ما معمولاً گازهای قابل احتراق هیدروژن (H2)، متان (CH4)، اتان (C2H6)، پروپان (C3H8)، بوتان (C4H10)، اتیلن (C2H4) هستند. پروپن (C3H6)، بوتن (C4H8)، استیلن (C2H2)، استیلن (C3H4)، بوتین (C4H6) و غیره.
گازهای سمی، برای بدن انسان مضر است، می تواند باعث مسمومیت گاز شود، عمدتاً به گازهای محرک (مراجعه به چشم و مخاط تنفسی دارای اثر تحریک کننده گاز است) و گازهای خفه کننده (به بدن می تواند تقسیم شود) ناشی از کمبود اکسیژن از گازهای سمی گازهای خفه کننده را می توان به گازهای خفه کننده ساده، گازهای خفه کننده خون و گازهای خفه کننده سلولی تقسیم کرد)، این گازها می توانند مستقیماً بر روی بدن انسان ایجاد آسیب کنند، اما همچنین بسیار خطرناک است. گازهای خطرناک و سمی رایج عبارتند از: مونوکسید کربن (CO)، سولفید هیدروژن (H2S)، آمونیاک (NH3)، کلر (CL2)، دی اکسید گوگرد (SO2)، دی اکسید نیتروژن (NO2)، اکسید نیتریک (NO)، دی اکسید کربن (CO2). ) و غیره.
