چرا رطوبت سنج ها باید بدانند که چقدر رطوبت را اندازه گیری کنند؟

چرا رطوبت سنج ها باید بدانند که چقدر رطوبت را اندازه گیری کنند؟

در دستورالعمل های تست رطوبت و راهنماهای "چگونگی" ممکن است با اصطلاحات "خوانش کمی رطوبت" و "خوانش رطوبت کیفی" برخورد کنید. هر یک از این اصطلاحات به چه معناست و چرا قرائت رطوبت کمی و کیفی انجام می شود؟

تفاوت بین قرائت رطوبت کیفی و کمی
1. قرائت کمی رطوبت، میزان رطوبت یک ماده نمونه را نشان می دهد، که با استفاده از رطوبت سنج به طور خاص کالیبره شده برای آزمایش رطوبت در آن ماده به دست می آید. به عنوان مثال، میزان رطوبت خوانی که توسط رطوبت سنج چوب هنگام آزمایش چوب، یا رطوبت سنج دیوار خشک هنگام آزمایش دیواره خشک ارائه می شود.

2. قرائت رطوبت کیفی با استفاده از مقیاس دلخواه تخمین زده می شود. یک مثال خوب از قرائت رطوبت کیفی، نتیجه ای است که توسط یک رطوبت سنج مقیاس مرجع ارائه می شود. عدد واقعی فقط یک تقریب تقریبی از میزان رطوبت است و ممکن است به درصد دقیقی از رطوبت تبدیل نشود.

تفاوت بین قرائت رطوبت کمی و قرائت رطوبت کیفی را می توان به تفاوت های ویژگی نسبت داد. قرائت های کمی مشخص هستند و اندازه گیری مطلق رطوبت در یک ماده معین را نشان می دهند. قرائت های کیفی تخمین هایی هستند که می توانند برای مقایسه استفاده شوند، اما در نهایت برای بسیاری از متخصصان به اندازه کافی دقیق نیستند.

چرا به قرائت رطوبت کمی نیاز دارم؟
چرا اندازه گیری کمی رطوبت بسیار مهم است؟ دلایل ممکن است از صنعتی به صنعت دیگر متفاوت باشد. برای برجسته کردن اهمیت قرائت رطوبت کمی، در اینجا چند نمونه از صنایع مختلف آورده شده است:

1. صنعت کشاورزی و خوانش کمی رطوبت
در صنعت کشاورزی، اهمیت اندازه گیری دقیق رطوبت برای بهینه سازی زمان برداشت و تأیید اینکه محصولات برداشت شده برای ذخیره سازی آماده هستند، قابل اغراق نیست. با این حال، برای برخی از کاربردها، موضوع دقت رطوبت سنج بیش از سایرین مهم است.

یکی از بخش‌های صنعت کشاورزی که در آن نمی‌توان اهمیت اندازه‌گیری دقیق و کمی رطوبت را نادیده گرفت، ذخیره‌سازی یونجه یا سایر علوفه‌های کاملاً بسته‌بندی شده است. اگر یونجه هنگام جمع آوری خیلی مرطوب باشد، باکتری ها ممکن است خارج از کنترل رشد کنند. در پایان خفیف این منجر به باکتری هایی می شود که باعث تجزیه یونجه و از دست دادن ارزش غذایی خود می شود و کشاورزان را مجبور می کند یونجه خود را رها کنند.

در بدترین حالت، باکتری های در حال رشد می توانند باعث احتراق خود به خود عدل های یونجه شوند که می تواند باعث آتش سوزی و انفجار گرد و غبار در انبار یا انبار یونجه شود. این به وضوح تهدیدی برای سلامت و ایمنی کشاورزان، دام ها یا هر کسی در شعاع انفجار و ترکش انفجار است.