اخیراً متوجه شده ام که بسیاری از مردم می پرسند چرا رزین به لحیم کاری اضافه می شود. در اینجا، من یک خلاصه تقریبی ارائه می کنم. پرمصرف ترین فلاکس رزین است که خنثی است. اگر برد مدار چاپی کاملاً نو است قبل از لحیم کاری، رزین را روی سطح فویل مسی بزنید. لحیم کاری مستقیم در صورتی امکان پذیر است که برد مدار از قبل ساخته شده باشد. استفاده از رزین در واقع به رفتارهای فردی بستگی دارد. پس از لحیم کاری یک جزء، برخی از افراد ممکن است نوک آهن لحیم کاری را در رزین فرو کنند. استفاده از Rosin نیز بسیار آسان است. جعبه کلوفون را باز کنید، نوک آهن لحیم کاری داغ را در آن فرو کنید. هنگام لحیم کاری با سیم قلع رزین، می توان از رزین صرف نظر کرد.
عملکرد کلوفون در لحیم کاری در دمای یک آهن لحیم کاری برقی، رزین کمی اسیدی خواهد بود که می تواند لایه اکسیدی را از سطح جوش جدا کرده و به لحیم کاری اجازه نفوذ در آن را بدهد. امروزه، صنعت الکترونیک جریان اصلی از لحیم کاری با رزین در مرکز آن استفاده می کند. سیم لحیم کاری مستقیماً روی آهن لحیم کاری الکتریکی تا زمانی که غوطه ور باشد کار می کند. به طور کلی، سه دسته از انواع فلاکس وجود دارد: آلی، معدنی و رزین. به طور معمول، شار رزین از یک ماده طبیعی و غیر خورنده به نام ترشحات درختی به دست می آید. از آنجایی که رزین به عنوان نمونه این نوع شار عمل می کند، به عنوان شار رزین نیز شناخته می شود. برای مونتاژ و نگهداری محصولات الکترونیکی، شارهای نرم مانند رزین، فلاکس مخلوط رزین، خمیر لحیم کاری و اسید هیدروکلریک اغلب استفاده می شود. علاوه بر این، آنها باید مطابق با قطعات و شرایط مختلف جوشکاری انتخاب شوند. هنگام استفاده از شار، مهم است که مقدار مناسب را مطابق با اندازه منطقه و وضعیت سطح جزء جوش داده شده اعمال کنید. کیفیت جوش با استفاده بسیار کم تحت تأثیر قرار می گیرد. اگر مقدار زیادی وجود داشته باشد، باقیمانده شار به قطعات آسیب می رساند یا کارایی عایق مدار را بدتر می کند.
