چرا آشکارسازهای خلوص دی اکسید کربن به طور گسترده در آبجوسازی ها استفاده می شوند؟

چرا آشکارسازهای خلوص دی اکسید کربن به طور گسترده در آبجوسازی ها استفاده می شوند؟

چیزی که ما آن را احساس دهان می نامیم به این معنی است که هنگام نوشیدن آبجو، مقدار زیادی دی اکسید کربن محلول در آبجو پراکنده شده و در دهان خارج می شود و زبان در دهان بی حس می شود و در نتیجه احساس شادابی، محرک و راحتی ایجاد می کند. طعم آبجو عمدتاً ناشی از دی اکسید کربنی است که به طور کامل در آبجو حل شده و ترکیب مواد معقول آن است. دی اکسید کربن باید در آبجو محکم با هم ترکیب شود تا آبجو پس از ریختن در فنجان به سرعت از بین نرود و تا زمانی که در دهان فرار کند می توان آن را نگه داشت!

اثر دی اکسید کربن تولید شده به طور طبیعی توسط مخمر با دی اکسید کربن تحت فشار متفاوت است. به دلیل وجود مخمر، پروتئین و متابولیت های ثانویه، کف آبجو بسیار ظریف تر خواهد بود و ظاهر و طعم بسیار متفاوتی به افراد می دهد. دی اکسید کربن تحت فشار یک حباب ضخیم است که به سرعت خارج شده و در مدت زمان بسیار کوتاهی ناپدید می شود.

محتوای CO2 در آبجو هرچه مقدار CO2 در آبجو بیشتر باشد، قدرت دهان کشی آبجو قوی تر است. اگر آبجو می‌خواهد قدرت دهان‌کشی قوی‌تری داشته باشد، محتوای CO2 باید حداقل بیشتر از 0.50 درصد (m/m) باشد. محتوای CO2 عمدتاً از طریق کنترل دما و فشار در طول تخمیر و ذخیره شراب به دست می آید.

علاوه بر این، دما و فشار باید در طول فرآیند فیلتر کردن و پر کردن شراب به خوبی کنترل شود تا از دست دادن CO2 در آبجو کاهش یابد.

زمان اشباع CO2 در طول فرآیند تخمیر، هر چه مدت زمان بیشتری شراب در دمای پایین نگهداری شود، جداسازی CO2 و مواد کلوئیدی در آبجو قوی‌تر است و قدرت دهان‌کشی قوی‌تر است. برای دستیابی به جداسازی پایدار CO2، شراب باید حداقل به مدت 1 هفته در درجه 0----1 نگهداری شود.

رابطه بین دی اکسید کربن و آبجو بسیار نزدیک است. دی اکسید کربن موجود در آبجو نه تنها به تشکیل کف یکنواخت کمک می کند و به آبجو احساس دهان کشی می دهد، بلکه به جلوگیری از اکسید شدن آبجو کمک می کند و همچنین می تواند بخشی از رزین رازک را رسوب دهد تا تلخی آبجو را ظریف تر کند. . اثر نرم کنندگی و مهار آلودگی باکتریایی، عدم وجود دی اکسید کربن در آبجو است و آبجو در بهترین حالت یک لیوان آب تلخ است. دی اکسید کربن کم در آبجو بر روی کف کردن و حفظ کف آبجو تأثیر می گذارد، فوم به زودی ناپدید می شود و طعم آن صاف می شود. اما سطوح بالای دی اکسید کربن در آبجو نیز خوب نیست. در فرآیند تولید آبجو خوب است که میزان دی اکسید کربن موجود در آبجو را در محدوده مناسبی کنترل کرد که برای کیفیت آبجو و کاهش آسیب شراب و بطری مفید است. در طول فرآیند دم کردن آبجو، دی اکسید کربن موجود در آبجو با کنترل محتوای قند قوطی، فشار مخزن، دمای مایع تخمیر و زمان نگهداری شراب در محدوده مناسبی نگهداری می شود.

تستر خلوص CO 2 نوع L-100 از روش جذب لیمو برای اندازه گیری خلوص گاز دی اکسید کربن استفاده می کند و به طور گسترده در ایستگاه های تشخیص گاز و آبجوسازی ها استفاده می شود.

وقتی CO 2 به آبجو اضافه می شود، CO 2 اضافه شده باید تا حد امکان حاوی اکسیژن کمتری باشد، در غیر این صورت مقدار زیادی CO 2 که تحت فشار بالا به آبجو تزریق می شود ممکن است منجر به افزایش سریع اکسیژن محلول شود. خلوص گاز CO2 اضافه شده را با یک تست کننده خلوص CO2 نوع L با دقت 001/0 درصد 0 کنترل کنید و تاثیر CO2 را بر روی اکسیژن محلول در آبجو به طور موثر ارزیابی کنید.