کدام ردیاب گاز را باید در یک فضای محدود انتخاب کنم؟
انواع مختلفی از آشکارسازهای گازی وجود دارد ، و عمدتا سه نوع آشکارساز گازی در فضاهای محصور استفاده می شود که با توجه به نوع گاز تعیین می شوند. گازهای خطرناک در فضاهای محدود تقریباً به سه دسته تقسیم می شوند. سطح اکسیژن (ناکافی یا بیش از حد) (آشکارساز اکسیژن) ، گاز قابل احتراق (زنگ گاز قابل احتراق) ، گاز سمی (زنگ گاز سمی).
ردیاب های گازی باید بر اساس علل این گازها از جمله فرآیندهای طبیعی در فضا مانند تجزیه و پوسیدگی طراحی شوند. فرآیندهای کاری مربوط به فضاهای محدود ؛ مواد مورد استفاده یا تولید شده در فضا ؛ منابع خارجی آلودگی و غیره
هنگام انتخاب زنگ خطر ، باید با در نظر گرفتن شرایط سایر قسمت های داخل و خارج از فضای محدود و همچنین تأثیر احتمالی آنها بر فضای محدود ، به ارزیابی ریسک ورود به یک فضای محدود توجه شود. در بسیاری از موارد ، منبع گازهای خطرناک در یک فضای محدود ممکن است در فضای محدود قرار نگیرد.
به عنوان مثال ، در بسیاری از پالایشگاه ها و گیاهان شیمیایی ، انتشار گازهای سمی (هشدارهای گاز سمی) و گازهای انفجاری (هشدار گاز قابل اشتعال) از تجهیزات رایج است. با توجه به سیالیت گازها ، آزاد شدن گازهای خطرناک از یک منطقه می تواند به سرعت در مناطق دیگر گسترش یابد. هنگام مواجهه با سازه ها در فضاهای محصور ، این گازها ممکن است از طریق انتشار ، نفوذ ، غرق شدن و سایر وسایل وارد فضای محصور شوند. بنابراین ، هنگام تصمیم گیری در مورد روش تشخیص گازهای سمی و مضر که به فضاهای محصور وارد می شوند ، باید تمام سناریوهای ممکن کاملاً در نظر گرفته شود.
