هنگام استفاده از ردیاب گاز قابل حمل باید به سه نکته زیر توجه کرد.
فناوری تشخیص گاز قابل حمل را می توان برای تشخیص گاز مضر، تشخیص گاز VOC آلی، تشخیص گاز قابل احتراق و تشخیص تک گاز استفاده کرد. توسعه فن آوری هشدار دقیق و تشخیص خطر پنهان روز به روز در حال تغییر است و کاربرد آن در بازرسی و حذف پیش سازهای تصادف به طور فزاینده ای گسترده می شود. جهت توسعه آن کوچک سازی و اتوماسیون است تا به نظارت بلندمدت برسد. توسعه آشکارسازهای گاز قابل حمل، فرآیندهای نشت را قادر می سازد تا در مراحل اولیه شناسایی شوند. اجتناب از وقوع بلایای خاص دشوار است. نحوه سرکوب و نظارت مؤثر بر هشدار اولیه، و نحوه استفاده معقول از ابزارهای{6}فناوری پیشرفته برای کنترل مؤثر حوادثی که قبلاً رخ داده اند، کاهش تلفات و تلفات دارایی، مشکلات عملی هستند که باید در فناوری های کلیدی ایمنی تولید مورد توجه قرار گیرند. با مطالعه خواص فیزیکی و شیمیایی تصادفات در مراحل اولیه، تشخیص و پایش گاز می تواند به طور موثری بلایای احتمالی را سرکوب کند و این امکان را فراهم می کند که از قبل آنها را کنترل کرده و از ایمنی شخصی محافظت کند. کلید تحول از فناوری اطفاء حریق غیرفعال به نسل جدیدی از فناوری پیشگیری و کنترل فعال حول محور فناوری نظارت هوشمند متمرکز شده است.
هنگام استفاده از آشکارساز گاز قابل حمل، کاربران باید به سه نکته زیر توجه کنند:
1. به محدوده اندازه گیری آشکارساز گاز قابل حمل مورد استفاده توجه کنید:
هر آشکارساز گاز دارای یک محدوده تشخیص ثابت است و فقط در این محدوده می توان اندازه گیری ها را تکمیل کرد. در غیر این صورت، نتایج اندازه گیری شده بسیار کمتر از مقادیر موجود در محیط شما خواهد بود. علاوه بر این، اندازهگیری طولانیمدت فراتر از محدوده میتواند باعث آسیب به سنسور شود و در آینده حتی در محدوده اندازهگیری نتایج نادرست به دست آید.
2. به طول عمر سنسورهای موجود در آشکارساز گاز مورد استفاده توجه کنید:
دتکتورهای گاز محدودیتی در طول عمر خود دارند و دتکتورهای گاز قابل حمل نیز از این قاعده مستثنی نیستند. حتی اگر به طور مکرر از آنها استفاده نشود، باز هم می توانند پیری را تجربه کنند. به طور کلی، در میان آشکارسازهای گاز قابل حمل، آشکارسازهای فوتیونیزاسیون دارای بیشترین طول عمر در حدود چهار سال هستند. عمر مفید سنسورهای LEL دوم است و می توان از آنها برای بیش از سه سال استفاده کرد. طول عمر سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی نسبتاً کوتاه است و به طور کلی از یک تا دو سال متغیر است. سنسور اکسیژن فقط برای یک سال قابل استفاده است.
بنابراین، قبل از استفاده، حتما دفترچه راهنما را به دقت مطالعه کنید و سنسور را در تاریخ انقضای آن استفاده کنید. اگر مشخص شد که تاریخ مصرف آن تمام شده است، باید فورا تعویض شود.
3. کالیبراسیون و آزمایش منظم آشکارساز مورد نیاز است
