کدام سنسور اصلی برای آشکارسازهای گاز قابل احتراق خوب است؟
طبقه بندی اصل فناوری سنسور آشکارساز گاز قابل احتراق:
1. سنسور نیمه هادی
در صنعت، آشکارسازهای گاز قابل احتراق به ندرت از اصل سنسورهای نیمه هادی استفاده می کنند. از آنجایی که حد تشخیص آشکارساز گازهای قابل احتراق نیمه هادی کم است و عمر مفید آن طولانی است و تنها فرآیندهای جذب و دفع گاز در فرآیند تشخیص وجود دارد، بخارهای جدی روغن در آشپزخانه به ندرت بر روی سطح مواد حساس باقی می مانند که باعث می شود. بر عمر خدمات واقعی تأثیر نمی گذارد. تاثیر می گذارد و بهترین انتخاب برای دزدگیر خانه است. در مکان های خانگی، معمولاً لازم است که بتوان به سرعت تشخیص داد که غلظت نشت گاز قابل احتراق کم است و کافی است یک زنگ هشدار واحد را متوجه شود و باید بتواند الزامات نگهداری طولانی مدت را برآورده کند. رایگان و راحت برای استفاده خانگی.
2. سنسور احتراق کاتالیزوری
آشکارساز گاز احتراق کاتالیزوری یک اصل است که در حال حاضر به طور گسترده در بازار اصلی استفاده می شود. سرعت پاسخگویی بالایی دارد. تا غلظت حد انفجار پایین (LEL)، خروجی سنسور تقریباً متناسب با غلظت گاز است، بنابراین دقت و تکرارپذیری بسیار بالا است. . بنابراین، آشکارساز گاز احتراق کاتالیزوری برای تشخیص کمی در معدن زغال سنگ، نفت، صنایع شیمیایی، گاز و سایر زمینه ها مناسب است. با این حال، دمای کار سنسورهای احتراق کاتالیستی بالا است و کاتالیزور به راحتی غیرفعال می شود. در عین حال، سیلیکون و سولفید آزاد شده از چسب ها و محصولات لاستیکی در محیط اطراف می تواند به راحتی کاتالیزور را مسموم کند و باعث از کار افتادن سنسور شود. در مکان های صنعتی، معمولاً از گاز استاندارد برای کالیبره کردن منظم زنگ و تنظیم بزرگنمایی استفاده می شود تا از کاهش حساسیت سنسور کاتالیزوری و کاهش زیاد دقت جلوگیری شود.
3. سنسور مادون قرمز
آشکارساز گازهای قابل احتراق مادون قرمز از اصل مادون قرمز غیر پراکنده (NDIR) برای تشخیص گازهای قابل احتراق هیدروکربنی در هوا استفاده می کند. دارای مزایای انتخاب خوب، توانایی ضد تداخل قوی و مسموم شدن آسان نیست. سالهاست که نقش مهمی در ایمنی صنعتی و تشخیص گاز داشته است.
4. سنسور الکتروشیمیایی
آشکارسازهای گازهای قابل احتراق از اصل حسگرهای الکتروشیمیایی استفاده می کنند که معمولاً برای اندازه گیری سمیت استفاده می شود، مانند تشخیص مونوکسید کربن با غلظت کم در گاز مصنوعی و احتراق ناقص. به دلیل سمیت بالای مونوکسید کربن، نقطه هشدار معمولاً از 200ppm تجاوز نمی کند. به منظور جلوگیری از استفاده نادرست هشدار یا هشدار نشت، آشکارساز گاز قابل احتراق بهتر است از سنسور گاز الکتروشیمیایی با حساسیت و دقت بالا استفاده کنید.
