لحیم کاری برقی چه فلزاتی را می تواند جوش دهد

لحیم کاری برقی چه فلزاتی را می تواند جوش دهد

انواع مختلفی از فلزات وجود دارد که آهن لحیم کاری برقی می تواند جوش دهد که می توان از آنها برای جوشکاری محصولات فلزی مانند مس، آلومینیوم و آهن استفاده کرد.

هنگام استفاده از آهن لحیم کاری الکتریکی برای جوشکاری فلز، مواد از لایه اکسید سطحی با قلع، کلوفون یا عامل اسیدی حذف می شود. لحیم کاری برقی معمولاً برای جوش دادن قطعات الکترونیکی، اتصالات سیم های مختلف و غیره استفاده می شود.

جوشکاری آهن لحیم کاری برقی لحیم کاری است و معمولاً دما زیاد نیست. به طور کلی، نقطه ذوب مواد جوش (فلز پرکننده) مورد استفاده کم است که معمولاً از 400 درجه تجاوز نمی کند.

مواد فلزی مورد استفاده در ارتباط با اتوهای لحیم کاری الکتریکی عموماً قلع است که معمولاً به عنوان لحیم کاری برای جوشکاری برد مدار استفاده می شود و پلاستیک نیز قابل لحیم کاری است.

1. عملیات سطحی قطعات جوشکاری

قطعات لحیم کاری که توسط لحیم کاری دستی جوش داده می شود، بیشتر قطعات الکترونیکی و سیم هستند و در شرایط تولید در مقیاس بزرگ، قطعات الکترونیکی در «دوره بیمه» مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

به طور کلی برای جوشکاری قطعات با آهن لحیم برقی، تمیزکاری سطوح مورد نیاز است تا زنگ زدگی، روغن، گرد و غبار و سایر ناخالصی هایی که بر کیفیت جوش روی سطح جوش تأثیر می گذارد، از بین برود.

روش های ساده و آسان مانند خراش دادن مکانیکی و الکل، شستشو با استون و ... معمولا در عملیات دستی استفاده می شود.

2. قبل از جوشکاری

پیش لحیم کاری به خیس کردن سیم سربی یا قسمت لحیم کاری رسانا از جزء که قرار است با قلع لحیم کاری لحیم کاری از قبل لحیم شود، اشاره دارد که معمولاً به آن آبکاری قلع، پوشش قلع، پوشش قلع و غیره گفته می شود.

چرا به آن پیش لحیم کاری می گویند؟ از آنجا که فرآیند و مکانیسم آن تمام فرآیند لحیم کاری است: لحیم کاری سطح لحیم کاری را خیس می کند، از طریق انتشار فلز یک لایه پیوند ایجاد می کند و باعث می شود سطح لحیم کاری با یک لایه لحیم کاری "پوشش داده شود".

قبل از لحیم کاری یک عملیات ضروری برای لحیم کاری نیست، اما برای لحیم کاری دستی، به ویژه برای تعمیر و نگهداری، اشکال زدایی، و کارهای توسعه ضروری است.

3. شار بیش از حد مجاز نیست

مقدار مناسب شار لحیم کاری ضروری است، اما نه بیشتر، بهتر. کلوفون بیش از حد باعث افزایش حجم کار تمیز کردن اطراف محل اتصال لحیم پس از جوشکاری، طولانی شدن زمان گرمایش (ذوب کلوفون، نیاز به تبخیر برای از بین بردن گرما) و کاهش راندمان کار می شود.

هنگامی که زمان گرمایش کافی نیست، به راحتی می توان آن را در لحیم کاری مخلوط کرد تا عیوب "شامل سرباره" ایجاد شود. هنگام جوشکاری اجزای سوئیچ، شار بیش از حد می تواند به راحتی به کنتاکت ها جریان یابد و در نتیجه تماس ضعیفی ایجاد شود.

مقدار مناسب شار این است که عطر شل فقط می تواند محل اتصال لحیم کاری را خیس کند و عطر شل نباید از طریق تخته چاپ شده به سطح جزء یا سوراخ سوکت (مانند سوکت آی سی) برود.

برای جوشکاری سیم های با هسته رزین اساساً نیازی به اعمال مجدد فلاکس نیست.