اصل تست روشنایی سنج چیست؟

اصل تست روشنایی سنج چیست؟

انسان ها و همه موجودات زنده در دنیای نور زندگی می کنند. بدون نور، فعالیت های زندگی متوقف می شود. در عملی که انسان ها از منابع نور طبیعی استفاده مجدد می کنند و منابع نور مصنوعی را اختراع می کنند، همیشه به مقایسه نسبی نورسنجی می پردازند. نورسنجی به طور گسترده در زندگی روزمره استفاده می شود. از این رو سازندگان انواع نورسنج ها را توسعه داده اند که در میان آنها نور سنج ها به نوعی می باشند.

نور سنج (یا لوکس متر) یک فیبر نوری چاپ شده به صورت خودکار و یک ابزار تست نوری برای اندازه گیری نور مصنوعی و شدت نور طبیعی است. مشکل اندازه گیری مداوم شدت نور و ضبط خودکار را حل می کند. این دستگاه از یک آشکارساز نور، یک مدار تقویت کننده تغییر خودکار، یک دستگاه ضبط منحنی، یک دستگاه چاپ دیجیتال و یک دستگاه نمایش دیجیتال آنی تشکیل شده است. دستگاه ضبط منحنی از روش ثبت فیبر نوری بدون اصطکاک استفاده می کند و آشکارساز نور یک فیلتر و سیلیکون آبی است که از سلول های فتوولتائیک تشکیل شده است به طوری که منحنی پاسخ طیف مرئی با منحنی طیف بینایی انسان مشخص شده توسط کمیسیون بین المللی روشنایی مطابقت دارد. CIE).

اصل تست روشنایی سنج: یک عنصر فوتوالکتریک که مستقیماً انرژی نور را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. روشنایی چگالی سطح شار نور دریافت شده در صفحه روشن است. برای اندازه گیری شدت نور (روشنایی) از روشنایی سنج استفاده می شود که درجه روشنایی یک جسم است، یعنی نسبت شار نوری به دست آمده در سطح جسم به ناحیه روشن شده. این یکی از رایج ترین ابزارهای مورد استفاده در اندازه گیری روشنایی است.

اصل ساختاری روشنایی سنج: روشنایی سنج از دو بخش تشکیل شده است: یک هد فتومتریک (که به آن پروب دریافت نور نیز می گویند، شامل گیرنده، فیلتر جفت V (λ) و تصحیح کننده کسینوس) و نمایشگر خواندن. سلول های فتوولتائیک سلنیوم (Se) یا سلول های فتوولتائیک سیلیکونی (Si) معمولاً به عنوان نور سنج استفاده می شوند که به عنوان لوکس متر نیز شناخته می شوند.

الزامات استفاده از روشنایی سنج: پروب روشنایی سنج از شیشه ساخته شده است که به راحتی می افتد و آسیب می بیند و اثر ضد آب در صورت استفاده همزمان بسیار ضعیف است.
1. سلول های فتوولتائیک باید از سلول های فتوولتائیک سلنیوم (Se) یا سلول های فتوولتائیک سیلیکونی (Si) با خطی بودن خوب استفاده کنند. آنها می توانند ثبات خوبی را برای مدت طولانی حفظ کنند و حساسیت بالایی داشته باشند. هنگامی که E بالا است، از سلول های فتوولتائیک با مقاومت داخلی بالا استفاده کنید که حساسیت و خطی کمی دارند. خوب، به راحتی توسط نور قوی آسیب نمی بیند.
2. یک فیلتر تصحیح V (λ) در داخل وجود دارد که برای روشنایی منابع نور با دمای رنگ های مختلف مناسب است و خطای کمی دارد.
3. یک جبران کننده زاویه کسینوس (شیشه مادی یا پلاستیک سفید) در جلوی سلول فتوولتائیک اضافه کنید زیرا وقتی زاویه برخورد زیاد است، سلول فتوولتائیک از قانون کسینوس منحرف می شود.
4. روشنایی سنج باید در دمای اتاق یا نزدیک به دمای اتاق کار کند (دریفت فتوسل با تغییرات دما تغییر می کند).

طبقه بندی روشنایی سنج ها:
1. نور سنج بصری: استفاده از آن ناخوشایند است، دقت پایینی دارد و به ندرت استفاده می شود.
2. نور سنج فوتوالکتریک: نور سنج فتوولتائیک سلنیوم و نور سنج فتوولتائیک سیلیکونی معمولا استفاده می شود.