محدوده اندازه گیری ردیاب اکسیژن چقدر است؟

محدوده اندازه گیری ردیاب اکسیژن چقدر است؟

شاید همه شما بدانید که یکی از اهداف رایج آشکارساز اکسیژن، آزمایش ایمنی بدن انسان برای هیپوکسی است. محدوده اندازه گیری آن 0-30% vol اندازه گیری است. از آنجایی که ایمنی بدن انسان مستلزم آن است که اکسیژن نباید کمتر از 19.5 درصد حجم باشد، باید زنگ هشدار داده شود. اگر غلظت اکسیژن غنی شده از 23% vol فراتر رفت، باید به شما یادآوری شود، زیرا اکسیژن غنی شده با اکسیژن نیز می تواند باعث عدم عملکرد صحیح بدن انسان شود. بنابراین، محدوده اندازه‌گیری رایج 0-30%vol است و برخی نیز از محدوده 0-25%vol استفاده می‌کنند. در واقع همه آنها یکسان هستند، زیرا سنسورهای داخلی ردیاب اکسیژن همگی دارای برد یکسانی هستند. محدوده اندازه گیری که انتخاب می کنید 0-25% یا 0-30%vol است، دقت آن یکسان است. توصیه می شود مستقیماً 0-30%vol را انتخاب کنید. البته، علاوه بر عملکرد یادآوری هیپوکسی اکسیژن که معمولاً برای اندازه گیری ایمنی انسان که در بالا ذکر شد استفاده می شود، کاربردهای بسیار دیگری نیز وجود دارد که به تشخیص اکسیژن نیز نیاز دارند. اهداف ویژه اصلی شامل دو جنبه زیر است:

1. ردیابی شرایط محیطی آزمایش اکسیژن. مقدار کمی اکسیژن در گازهای با غلظت بالا شناسایی می شود. به عنوان مثال، ردیابی اکسیژن در هیدروژن خالص و ردیابی اکسیژن در نیتروژن خالص تشخیص داده می شود. اینها همه آشکارسازهای اکسیژن هستند. محدوده معمولاً 0-10000ppm است. در محدوده غلظت نسبت حجمی 1٪ حجم.

2. در کاربردهایی که غلظت اکسیژن با خلوص بالا تشخیص داده می شود، برای مثال، برخی از شرایط کنترل صنعتی نیاز به تشخیص خلوص اکسیژن یا تشخیص غلظت اکسیژن تولید شده توسط یک ژنراتور اکسیژن دارند. برای چنین کاربردهایی، محتوای اکسیژن نسبتاً زیاد است، بنابراین توصیه می‌شود 0-100%vol را انتخاب کنید. محدوده اندازه گیری

بر اساس کاربردهای کنترل صنعتی فوق، محدوده اندازه گیری آشکارسازهای اکسیژن عمدتاً به سه دسته تقسیم می شود:

1) ایمنی طبیعی بدن انسان و استفاده از محدوده غلظت پیشگیری از هیپوکسی: 0-30% vol range;

2) موارد استفاده از تشخیص اکسیژن ردیابی: 0-10000ppm;

3) خلوص اندازه‌گیری غلظت بالای محتوای اکسیژن: 0-100%vol.

سه محدوده استاندارد فوق، محدوده های رایج آشکارساز اکسیژن هستند.