محدوده اندازه گیری آشکارساز گازهای قابل احتراق مغناطیسی چقدر است؟

محدوده اندازه گیری آشکارساز گازهای قابل احتراق مغناطیسی چقدر است؟

آشکارسازهای گازهای قابل احتراق آشکارسازهایی هستند که به غلظت گازهای قابل احتراق منفرد یا چندگانه پاسخ می دهند. دو نوع آشکارساز گاز قابل احتراق وجود دارد: نوع کاتالیزوری و نوع نوری مادون قرمز. آشکارساز گازهای قابل احتراق کاتالیستی از تغییر مقاومت سیم پلاتین فلزی نسوز برای اندازه گیری غلظت گاز قابل احتراق استفاده می کند. بنابراین محدوده اندازه گیری آشکارساز گازهای قابل احتراق چقدر است؟

محدوده اندازه گیری آشکارساز گازهای قابل احتراق:

در حال حاضر، محدوده استاندارد بیشتر آشکارسازهای گاز قابل احتراق حدود 0-100 درصد LEL است. هنگامی که غلظت نشت گاز قابل احتراق اندازه گیری شده بیشتر از 25 درصد LEL و کمتر از 50 درصد LEL باشد، ممکن است دستگاه زنگ هشدار کم صادر کند. اگر لازم باشد گاز نشتی قابل اشتعال بیش از 50 درصد LEL اندازه گیری شود، هشدار صوتی و نوری با کیفیت بالا صادر می کند که می تواند کنترل نشت گاز قابل اشتعال توسط کارکنان در محل را تا حد معینی بهبود بخشد تا به نتیجه برسد. هدف تولید کارآمد

آشکارساز گازهای قابل احتراق می‌تواند بسیاری از گازهای قابل احتراق مانند گاز طبیعی، گاز مایع، گاز، اتان، استیلن، بوتان، n-بوتان، ایزوبوتان، پنتان، هگزان، هیدروکربن‌های هالوژنه (کلرومتان، متیلن کلرید، تری کلروکلورید) را شناسایی کند. الکل ها (متانول، اتانول، پروپانول)، اترها، کتون ها (بوتانون، استون)، هیدروژن، تولوئن و سایر ترکیبات (بنزین، حلال های صنعتی، لاک ها، رقیق کننده ها، خنک کننده، مایع تمیز کننده خشک، متیل استات و غیره).

واحد LEL به چه چیزی اشاره دارد؟

به طور کلی، ما از واحد LEL برای بیان حد پایین انفجار گاز استفاده می کنیم. پس از اینکه بخار (یا گرد و غبار قابل احتراق) آزاد شده توسط گاز قابل احتراق یا مایع قابل احتراق با هوا مخلوط شد، در هنگام برخورد با منبع آتش می تواند یک حادثه انفجار رخ دهد و در غلظتی است که ممکن است انفجار رخ دهد. محدوده را حد انفجار می نامند و انواع گازها حد انفجار متفاوتی دارند.