تفاوت بین الکترودهای ترکیبی pH قابل شارژ و غیرقابل شارژ چیست؟
پوشش الکترود کامپوزیت pH بین پلاستیک و شیشه تمایز دارد. الکترود کامپوزیت PH قابل شارژ دارای یک سوراخ پرکننده مایع بر روی پوسته الکترود است. هنگامی که محلول مرجع خارجی الکترود از بین رفت، سوراخ پرکننده مایع را می توان برای پر کردن محلول KCl باز کرد. الکترود کامپوزیت PH غیر قابل شارژ با KCl ژل مانند پر شده است که به راحتی از بین نمی رود و سوراخ پرکننده مایع ندارد.
ویژگی الکترود کامپوزیت pH قابل شارژ این است که محلول مرجع دارای نرخ نفوذ بالایی است، پتانسیل اتصال مایع پایدار و بازتولید می شود و دقت اندازه گیری بالا است. و هنگامی که الکترود مرجع کاهش یابد یا آلوده شود، محلول KCl می تواند دوباره پر شود یا جایگزین شود، اما عیب آن این است که استفاده از آن مشکل ساز است. هنگامی که از الکترود کامپوزیت pH قابل شارژ استفاده می شود، سوراخ پرکننده مایع باید باز شود تا فشار مایع افزایش یابد و پاسخ الکترود تسریع شود. هنگامی که سطح مایع دی الکتریک 2 سانتی متر کمتر از سوراخ پرکننده مایع است، یک مایع دی الکتریک جدید باید به موقع پر شود.
الکترود کامپوزیت pH غیر قابل شارژ با نگهداری ساده و استفاده راحت مشخص می شود، بنابراین به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. با این حال، هنگامی که به عنوان الکترود pH آزمایشگاهی استفاده می شود، در شرایط استفاده طولانی مدت و مداوم، غلظت KCl در محل اتصال مایع کاهش می یابد که بر دقت آزمایش تأثیر می گذارد. بنابراین، زمانی که الکترود کامپوزیت PH غیر قابل شارژ استفاده نمی شود، باید آن را در محلول خیساندن الکترود غوطه ور کرد تا در آزمایش بعدی عملکرد الکترود بسیار خوب باشد و برخی از الکترودهای pH آزمایشگاهی برای مدت طولانی استفاده نمی شوند. آزمون های ترم و مستمر بنابراین، این ساختار تاثیر بر دقت نسبتا کم است. الکترود کامپوزیت pH صنعتی نیازهای نسبتاً کمی برای دقت تست دارد، بنابراین استفاده از آن آسان است و به انتخاب اصلی تبدیل می شود.
