تفاوت بین اصول PID و FID آشکارساز گاز voc قابل حمل چیست؟
VOC معمولاً به نوعی از ترکیبات آلی فرار اشاره دارد که باعث آسیب می شوند. انواع مختلف و طیف وسیعی از منابع وجود دارد. این یکی از خطرات آلودگی زندگی و تولید مدرن است. آشکارساز گاز voc قابل حمل می تواند محدوده غلظت voc را برای تعیین اندازه خطر تشخیص دهد. در این میان، آشکارساز گاز voc قابل حمل با اصل PID و اصل FID بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. بین این دو چه فرقی هست؟
1. اصل تشخیص متفاوت است
آشکارساز گاز voc قابل حمل بر اساس اصل PID از نور ماوراء بنفش برای یونیزه کردن گاز نمونه برای نظارت بر غلظت voc هنگام تشخیص گاز نمونه استفاده می کند. پس از تخلیه گاز نمونه، گاز نمونه همچنان می تواند دوباره آنالیز شود. هنگامی که مانیتور آنلاین گاز نمونه را تشخیص می دهد، از شعله هیدروژن برای یونیزه کردن گاز نمونه استفاده می کند. پس از تخلیه گاز نمونه سوخته شده، ترکیب و غلظت گاز voc تغییر کرده و تجزیه و تحلیل ثانویه امکان پذیر نیست.
دو، نصب و استفاده متفاوت است
از نظر نصب و استفاده، آشکارساز گاز voc با استفاده از PID کوچک و قابل حمل، نصب آسان و کم هزینه است. با این حال، آشکارساز گاز voc بر اساس اصل FID به یک بطری هیدروژن یا یک ژنراتور هیدروژن آنلاین نیاز دارد، بنابراین سختی نصب و الزامات فنی بالاتر است و هزینه آن بیشتر از اصل PID است.
3. انواع مختلف گازهای شناسایی شده
صدای شناسایی شده توسط اصل PID شامل هیدروکربن های اشباع و غیر اشباع، آروماتیک، آمین ها، هیدروکربن های هالوژنه، تیو هیدروکربن ها، الکل ها، لیپیدها و گازهای هیدرازین است. اصل FID به طور گسترده برای هیدروکربن های فرار و تشخیص بسیاری از ترکیبات کربن استفاده می شود.
چهارم، دامنه نظارت متفاوت است
محدوده نظارت بر اصل FID {{0}}ppm است، در حالی که محدوده نظارت بر اصل PID 1-4000ppm یا 01-10000pmm است. هنگامی که غلظت voc بالاتر از 10000ppm باشد، خطی بودن FID بهتر است. بنابراین، هنگامی که کاربران اصل آشکارساز گاز voc را انتخاب می کنند، باید با توجه به غلظت voc در محل تصمیم بگیرند.
