تفاوت بین رطوبت سنج هالوژن و مادون قرمز چیست؟
آنالایزر رطوبت حرارتی با انتقال انرژی به شکل امواج یا ذرات از طریق تابش (از طریق امواج) و همرفت (از طریق حرکت جرم برای انتقال حرارت) از طریق محیط (در این مورد، نمونه) نمونه را به طور موثر خشک می کند. در مقابل، کوره های خشک کن سنتی عمدتاً از همرفت برای خشک کردن نمونه ها استفاده می کنند. عناصر گرمایش فلز و هالوژن هر دو انرژی را در طیف مادون قرمز ساطع می کنند.
تابش مادون قرمز (IR) بخشی از طیف الکترومغناطیسی است که بین انرژی مایکروویو و نور مرئی قرار دارد. تشعشعات مادون قرمز شامل تشعشعات حرارتی است، با محدوده فرکانس طول موج 0.75 میکرون (محدودیت طول موج بلند نور قرمز مرئی) تا 1.5 میکرون (مرز امواج مایکروویو). چشم انسان نمی تواند انرژی مادون قرمز را ببیند. نور قرمز معمولاً با گرمایش مادون قرمز مرتبط است در واقع نور قرمز منعکس شده از طیف مرئی است.
برخی از آنالایزرهای رطوبت از عناصر گرمایش فلزی استفاده می کنند که فقط ورق های فلزی با مقاومت کم هستند که الکتریسیته را به گرما تبدیل می کنند. این نوع بخاری برای محیط هایی که استفاده از اجزای شیشه ای به دلیل ملاحظات نظارتی یا ایمنی مانند فرآوری مواد غذایی ممنوع است، بسیار مناسب است. بخاری های فلزی رضایت بخش نیستند زیرا مقدار بسیار زیادی گرما دارند و به زمان گرمایش بسیار طولانی تری نسبت به بخاری های هالوژن نیاز دارند و کنترل آنها را دشوار می کند و نمی توانند تکرارپذیری خوبی در رطوبت سنج ها ارائه دهند.
رادیاتور هالوژن مجهز به عنصر گرمایش تنگستن در یک لوله شیشه ای فشرده است که حاوی گاز هالوژن برای حفظ عنصر تنگستن است. رادیاتورهای هالوژن تشعشعات مادون قرمز را در محدوده طول موج کوتاه 0.75 تا 1.5 میکرون ساطع می کنند. ویژگی های فشرده رادیاتورهای هالوژن زمان پاسخ گرمایش/سرمایش را بهبود می بخشد، زمان رسیدن واحد گرمایشی به قدرت گرمایش کامل را کوتاه می کند و در نهایت زمان خشک شدن کامل نمونه را کوتاه می کند. همچنین می تواند کنترل بهتری در طول فرآیند گرمایش فراهم کند.
