تفاوت بین ابزارهای اندازه گیری رطوبت هالوژن و مادون قرمز چیست؟
آزمایشگرهای رطوبت حرارتی با انتقال انرژی توسط تابش (از طریق امواج (انرژی به شکل امواج یا ذرات عبوری از محیط (در این مورد نمونه)) و همرفت (انتقال گرما از طریق حرکت جرم) نمونه ها را به طور موثر خشک می کنند. در مقابل، خشک کردن معمولی کوره ها عمدتاً از همرفت برای خشک کردن نمونه ها استفاده می کنند.
تابش مادون قرمز (IR) بخشی از طیف الکترومغناطیسی، بین انرژی مایکروویو و نور مرئی است. IR شامل تابش حرارتی با محدوده فرکانس طول موج 0.75 میکرون (محدودیت طول موج بلند نور قرمز مرئی) تا 1.5 میکرون (مرز امواج مایکروویو) است. انرژی مادون قرمز برای چشم انسان قابل مشاهده نیست. نور قرمز که معمولاً با گرمایش مادون قرمز مرتبط است، در واقع نور قرمز منعکس شده از طیف مرئی است.
برخی از آنالایزرهای رطوبت از یک عنصر حرارتی فلزی استفاده می کنند که به سادگی یک ورقه فلزی با مقاومت کم است که الکتریسیته را به گرما تبدیل می کند. چنین بخاری‌هایی برای محیط‌هایی که اجزای شیشه‌ای به دلیل نگرانی‌های نظارتی یا ایمنی (مثلاً پردازش مواد غذایی) ممنوع است، مناسب هستند. بخاری‌های فلزی رضایت‌بخش نیستند، زیرا بسیار داغ هستند و گرم شدن آنها بسیار بیشتر از بخاری‌های هالوژنی طول می‌کشد و کنترل آنها را دشوار می‌کند و قابلیت تکرارپذیری خوبی در آنالیزهای رطوبت ارائه نمی‌دهد.
ساطع کننده های هالوژن حاوی یک عنصر گرمایش تنگستن در یک لوله شیشه ای فشرده است که برای حفظ عنصر تنگستن با گاز هالوژن پر شده است. ساطع کننده های هالوژن تشعشعات مادون قرمز را در محدوده طول موج کوتاه 0 ساطع می کنند.75-1.5 میکرون. ماهیت فشرده ساطع کننده هالوژن زمان پاسخ گرمایش/سرمایش را بهبود می بخشد، زمان لازم برای رسیدن واحد گرمایشی به قدرت گرمایش کامل خود را کوتاه می کند و در نهایت زمان خشک شدن نمونه را کوتاه می کند. همچنین امکان کنترل بهتر در طول فرآیند گرمایش را فراهم می کند.
