تفاوت بین آشکارسازهای گازهای قابل احتراق و سمی چیست؟
آشکارساز گاز احتراق، آشکارساز گاز قابل احتراق، آشکارساز است که به غلظت یک یا چند گاز قابل احتراق پاسخ می دهد. آشکارسازهای گاز قابل احتراق در انواع نوری کاتالیزوری و مادون قرمز موجود هستند. هنگامی که گاز قابل احتراق وارد آشکارساز می شود، یک واکنش اکسیداسیون (احتراق بدون شعله) روی سطح سیم پلاتین ایجاد می کند و گرمای ایجاد شده باعث افزایش دمای سیم پلاتین می شود که سپس مقاومت آن تغییر می کند.
آشکارساز گاز سمی را می توان برای تشخیص غلظت گازهای سمی در زمان واقعی در زمینه های نفتی، شیمیایی و دارویی برای اطمینان از ایمنی کارگران استفاده کرد! آشکارساز گاز سمی برای تولید ردیاب "هوشمند" بدون تداخل، آشکارساز می تواند نوع گازهای سمی را تشخیص دهد و وسعت محدوده تشخیص در صنعت دوم نیست.
آشکارساز گازهای قابل احتراق و آشکارساز گاز سمی مکانهای صنعتی هستند که اغلب از تجهیزات استفاده میکنند، بسیاری از افراد تفاوت این دو را نمیدانند، مقاله بعدی در مورد آن به شما میگوید:
1، تشخیص گاز
آشکارساز گازهای قابل احتراق عمدتاً گازهای قابل اشتعال را تشخیص می دهد و متان به عنوان استاندارد برای تشخیص غلظت گازهای قابل اشتعال. با توجه به کاربر به استفاده از گازهای قابل احتراق مختلف در مکان های مختلف، با توجه به گاز اصلی آن به عنوان تشخیص استاندارد غلظت گاز تنظیم می شود.
ردیاب گاز سمی برای دانستن تشخیص خاص کدام یک یا چند گاز مورد نیاز است، شما می توانید یک آلارم تشخیص گاز سمی جداگانه انتخاب کنید، همچنین می توانید یک آشکارساز گاز سمی کامپوزیت را انتخاب کنید، بسته به استفاده از گازهای سمی در محل استفاده نیاز به شناسایی یک یا انواع گازها باید شناسایی شود.
2، سنسور گاز
آشکارساز گاز قابل احتراق با استفاده از سنسورهای گاز احتراق کاتالیزوری، در حالی که آشکارساز گاز سمی با استفاده از سنسورهای الکتروشیمیایی یا سنسورهای مادون قرمز یا سنسورهای PID، و غیره. تبدیل.
