تفاوت بین آنالایزر رطوبت هالوژن و آنالایزر رطوبت مادون قرمز چیست؟
آنالایزرهای رطوبت حرارتی با انتقال انرژی به صورت تابشی (از طریق امواج) از طریق محیط (در این مورد نمونه) و به صورت همرفتی (انتقال گرما با حرکت جرم) به عنوان انرژی در قالب امواج یا ذرات، نمونه ها را به طور موثر خشک می کنند. در مقابل، کوره های خشک کن معمولی عمدتاً از همرفت برای خشک کردن نمونه ها استفاده می کنند. عناصر گرمایش فلز و هالوژن هر دو انرژی را در طیف مادون قرمز تابش می کنند.
تابش مادون قرمز (IR) بخشی از طیف الکترومغناطیسی است که بین انرژی مایکروویو و نور مرئی قرار دارد. مادون قرمز شامل تابش حرارتی با طول موج در محدوده فرکانس 0.75 میکرون (محدودیت طول موج بلند نور قرمز مرئی) تا 1.5 میکرون (مرز امواج مایکروویو) است. انرژی مادون قرمز برای چشم انسان نامرئی است. نور قرمز که اغلب با گرمایش مادون قرمز مرتبط است در واقع نور قرمز منعکس شده از طیف مرئی است.
برخی از آنالایزرهای رطوبت از عناصر گرمایش فلزی استفاده می کنند که صرفاً قطعات فلزی با مقاومت کم هستند که الکتریسیته را به گرما تبدیل می کنند. این بخاری ها برای محیط هایی که استفاده از اجزای شیشه ای به دلیل نگرانی های نظارتی یا ایمنی مانند فرآوری مواد غذایی ممنوع است، ایده آل هستند. بخاری های فلزی مطلوب نیستند زیرا بسیار داغ هستند و گرم شدن آنها بسیار بیشتر از بخاری های هالوژن طول می کشد، کنترل آنها دشوار است و تکرارپذیری خوبی در یک آنالایزر رطوبت ارائه نمی دهند.
رادیاتورهای هالوژن حاوی یک عنصر گرمایش تنگستن در یک لوله شیشه ای فشرده است که حاوی گاز هالوژن برای حفظ عنصر تنگستن است. رادیاتورهای هالوژن تشعشعات مادون قرمز را در محدوده طول موج کوتاه 0 ساطع می کنند.75-1.5 میکرون. ماهیت فشرده پرتوهای هالوژن زمان پاسخ گرمایش/سرمایش را بهبود می بخشد، زمان رسیدن واحد گرمایشی به توان گرمایش کامل را کاهش می دهد و در نهایت زمان خشک شدن کامل نمونه را کاهش می دهد. همچنین امکان کنترل بهتر در هنگام گرم کردن را فراهم می کند.
