کارخانه های آبجوسازی باید چه گازهایی را شناسایی کنند؟
فرآیند تولید آبجو
مواد اصلی آبجو آب، جو (ملت) و رازک است. مالت را در آب داغ قرار دهید تا آب مالت درست شود و آن را در یک مخزن تخمیر کنید. در آن زمان الکل و دی اکسید کربن (CO2) تولید می شود.
خطرات هیپوکسی و مسمومیت با دی اکسید کربن چیست؟
محتوای اکسیژن در اتمسفر استاندارد از 20.8 درصد تا 21 درصد متغیر است، در حالی که هیپوکسی فضایی با محتوای اکسیژن کمتر از 19.5 درصد است. هنگامی که بدن انسان دچار هیپوکسی می شود، علائم مختلفی ممکن است رخ دهد و در بدترین حالت ممکن است منجر به مرگ شود. مقدار حد آستانه (TLV) مواد شیمیایی سطحی در نظر گرفته می شود که کارگران می توانند روز به روز در طول عمر کاری خود تحمل کنند، بدون اینکه اثرات نامطلوبی بر سلامتی خود داشته باشند. TLV یک اصطلاح محفوظ برای کنفرانس آمریکایی متخصصان بهداشت صنعتی دولتی (ACGIH) است و یک محدودیت مواجهه شغلی به طور گسترده پذیرفته شده در ایالات متحده و اکثر کشورها/مناطق دیگر است. حد آستانه برای CO2 5000 ppm است. هنگامی که غلظت دی اکسید کربن به 5000 پی پی ام می رسد یا از آن بیشتر می شود، بدن انسان ممکن است علائم مختلفی را تجربه کند و در بدترین حالت ممکن است منجر به مرگ شود. برای جلوگیری از هیپوکسی و مسمومیت با دی اکسید کربن، استفاده از آشکارساز گازی که می تواند O2 و CO2 را در آبجوسازی ها تشخیص دهد، توصیه می شود.
چرا از تشخیص گاز دی اکسید کربن در آبجوسازی ها استفاده می شود؟
در تولید نوشابه، آبجو، و صنایع پذیرایی، قرار گرفتن پرسنل در معرض CO2 یک مشکل است. حتی غلظت های پایین 0.5 درصد (=5000 ppm) CO2 ممکن است ناراحت کننده باشد. غلظت 5 درصد CO2 در عرض 5 دقیقه کشنده است. CO2 کاملاً بو، رنگی و بی بو است و از طریق دهان و بینی قابل مشاهده نیست.
معمولاً علائم قرار گرفتن در معرض دی اکسید کربن به شرح زیر است:
0.5 درصد: 6 ساعت قرار گرفتن در معرض بدون علائم
1-2 درصد : ناراحتی
3-4 درصد: افزایش تنفس، نبض و فشار خون. سردرد. سرگیجه.
6 درصد: مشکل در تنفس
7-10 درصد: از دست دادن هوشیاری در عرض چند دقیقه. مرگ
CO2 یک محصول جانبی است که در طی فرآیند تخمیر در تولید آبجو و شراب تولید می شود. دی اکسید کربن از هوا سنگین تر است. دی اکسید کربن آزاد شده روی زمین می افتد و در یک پتوی نامرئی و کشنده جمع می شود. تجمع دی اکسید کربن در زیرزمین ها، جعبه های ذخیره سازی و فضاهای بسته مانند مخازن و سیلوها اتفاق می افتد.
معمولاً دو راه حل برای تشخیص گاز CO2 برای ایجاد یک محیط کار ایمن وجود دارد:
1. یک آشکارساز دی اکسید کربن ثابت نصب کنید. این یک سیستم ثابت متشکل از یک سر اندازه گیری گاز با سنسور CO2 است. مکانی که ممکن است CO2 در اتاق وجود داشته باشد به صفحه کنترل متصل است که در اتاق دیگری معلق است و ایمنی و عاری از CO2 را تضمین می کند.
2. از آشکارساز گاز دی اکسید کربن قابل حمل استفاده کنید. آشکارساز قابل حمل هنگامی که شخص وارد اتاقی می شود که ممکن است حاوی CO2 باشد، حمل می شود.
چرا از تشخیص O2 در آبجوسازی ها استفاده می شود؟
خطر دیگر نظارت کاهش غلظت اکسیژن است. مشابه تشخیص گاز CO2، معمولاً دو راه حل تشخیص O2 وجود دارد: ثابت یا قابل حمل.
خطر دیگر نظارت کاهش غلظت اکسیژن است. مشابه تشخیص گاز CO2، معمولاً دو راه حل تشخیص O2 وجود دارد: ثابت یا قابل حمل.
