اندازه گیری وزنه بردار به چه معنی است؟
این به نسبت قدرت سیگنال مفید به قدرت سر و صدای بی فایده اشاره دارد. معمولاً قدرت به عنوان تابعی از جریان و ولتاژ اندازه گیری می شود ، بنابراین می توان نسبت سیگنال به نویز را با استفاده از مقادیر ولتاژ محاسبه کرد ، یعنی نسبت سطح سیگنال به سطح نویز ، اما فرمول محاسبه کمی متفاوت است. محاسبه نسبت سیگنال به نویز بر اساس نسبت خروجی قدرت: ورود به سیستم S/N {4}. محاسبه نسبت سیگنال به نویز بر اساس ولتاژ: S/N {7} log. با توجه به رابطه لگاریتمی بین نسبت سیگنال به نویز و ولتاژ یا ولتاژ ، برای بهبود نسبت سیگنال به نویز ، لازم است که نسبت مقدار خروجی به مقدار نویز را به میزان قابل توجهی افزایش دهیم. به عنوان مثال ، هنگامی که نسبت سیگنال به نویز 100dB است ، ولتاژ خروجی 10000 برابر ولتاژ نویز است. در مدارهای الکترونیکی ، این کار آسانی نیست.
اگر یک آمپلی فایر نسبت سیگنال به نویز بالایی داشته باشد ، به این معنی است که پس زمینه ساکت است. با توجه به سطح سر و صدای کم ، بسیاری از جزئیات ضعیف پنهان شده توسط سر و صدا ظاهر می شود ، باعث افزایش صدای شناور ، افزایش احساس هوا و افزایش دامنه پویا می شود. هیچ داده ای دقیق برای تعیین اینکه آیا نسبت سیگنال به نویز یک تقویت کننده خوب یا بد است وجود ندارد. به طور کلی ، بهتر است نسبت سیگنال به نویز در حدود 85dB یا بالاتر داشته باشید. اگر از این مقدار پایین تر باشد ، می توان سر و صدای آشکار در شکاف های موسیقی را تحت شرایط گوش دادن به حجم بالا شنید. علاوه بر نسبت سیگنال به نویز ، از مفهوم سطح نویز نیز می توان برای اندازه گیری سطح نویز یک تقویت کننده استفاده کرد. این در واقع یک مقدار نسبت سیگنال به نویز است که با استفاده از ولتاژ محاسبه می شود ، اما مخرج یک عدد ثابت است: {11 {} 775 ولت ، و شمارنده ولتاژ نویز است. بنابراین ، سطح سر و صدا و نسبت سیگنال به نویز عبارتند از: اولی یک مقدار مطلق است و دومی یک عدد نسبی است.
پس از داده های برگه مشخصات در بسیاری از کتابچه های راهنمای محصول ، اغلب یک کلمه وجود دارد ، به معنای وزن A ، که مطابق با قوانین خاص به وزن یک مقدار خاص اشاره دارد. از آنجا که گوش انسان به ویژه نسبت به فرکانسهای میانی حساس است ، اگر نسبت سیگنال به نویز یک تقویت کننده در محدوده فرکانس میانی به اندازه کافی بزرگ باشد ، حتی اگر نسبت سیگنال به نویز در محدوده فرکانس کم و زیاد کمی پایین باشد ، تشخیص گوش انسان آسان نیست. مشاهده می شود که اگر از روش وزنه برداری برای اندازه گیری نسبت سیگنال به نویز استفاده شود ، قطعاً مقدار آن بالاتر از استفاده از روش وزنه برداری خواهد بود. از نظر وزن ، ارزش آن بالاتر از وزن خواهد بود.
علاوه بر این ، به منظور شبیه سازی حساسیت های مختلف درک شنوایی انسان در فرکانس های مختلف ، یک شبکه در سطح سطح صدا نصب می شود که می تواند از ویژگی های شنوایی گوش انسان تقلید کند و سیگنال های الکتریکی را برای تقریبی ادراک شنوایی تقلید کند. این شبکه به عنوان یک شبکه وزنی نامیده می شود. سطح فشار صدا که از طریق یک شبکه وزنی اندازه گیری می شود ، دیگر یک مقدار فیزیکی عینی از سطح فشار صدا نیست (به نام سطح فشار صدا خطی) ، بلکه سطح فشار صدا برای ادراک شنوایی ، به نام سطح صدا وزنی یا سطح سر و صدا اصلاح می شود.
به طور کلی سه نوع شبکه وزنه برداری وجود دارد: سطح صدا A ، B و C. با وزن A ، ویژگی های فرکانس سر و صدای کم فشار زیر 55dB را برای گوش انسان شبیه سازی می کند ، سطح صدای B با وزن B ، ویژگی های فرکانس نویز با شدت متوسط بین 55DB و 85DB را شبیه سازی می کند ، و سطح صدا C-Leighted سطح صدا را شبیه سازی فرکانس سر و صدای زیاد است. تفاوت اصلی در بین این سه ، میزان میرایی از اجزای با فرکانس کم سر و صدا ، با تجربه میرایی بیشتر ، و پس از آن B و C کمترین تجربه را تجربه می کند. سطح صدای با وزن A به دلیل نزدیک بودن منحنی مشخصه آن به خصوصیات شنوایی گوش انسان ، در اندازه گیری سر و صدا در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد ، در حالی که B و C به تدریج از بین می روند.
خواندن سطح سر و صدای به دست آمده از سطح سطح صدا باید شرایط اندازه گیری را نشان دهد. اگر واحد DB باشد و از یک شبکه وزن A استفاده شود ، باید به عنوان DB (A) ضبط شود.
