نویز متر - تقویت کننده کم نویز به چه معناست
تقویت کننده کم نویز نوع خاصی از تقویت کننده های الکترونیکی است که عمدتاً برای تقویت سیگنال های دریافتی از آنتن ها در سیستم های ارتباطی به منظور تسهیل پردازش توسط دستگاه های الکترونیکی بعدی استفاده می شود. با توجه به اینکه سیگنال‌های آنتن‌ها عموماً بسیار ضعیف هستند، تقویت‌کننده‌های کم نویز معمولاً بسیار نزدیک به آنتن قرار می‌گیرند تا از دست دادن سیگنال‌های عبوری از خط انتقال بکاهند. این پیکربندی از "آنتن های فعال" به طور گسترده در سیستم های مایکروویو مانند سیستم موقعیت یاب جهانی (GPS) استفاده می شود. این به این دلیل است که کابل های کواکسیال تلفات قابل توجهی در محدوده فرکانس مایکروویو دارند.
دقیقاً به این دلیل است که تقویت کننده کم نویز در مرحله اول کل گیرنده در مجاورت آنتن قرار دارد که ویژگی های آن مستقیماً بر کیفیت سیگنال دریافتی توسط کل گیرنده تأثیر می گذارد. برای اطمینان از اینکه سیگنال دریافت شده توسط آنتن می تواند به درستی در مرحله نهایی گیرنده بازیابی شود، یک تقویت کننده کم نویز خوب باید هنگام تقویت سیگنال تا حد امکان نویز و اعوجاج کم ایجاد کند. این دو پارامتر معمولاً با ضریب نویز و قطع ورودی مرتبه سوم مشخص می شوند.
تطبیق امپدانس و تطبیق نویز در پایانه های ورودی و خروجی کلید دستیابی به بهره بالا و نویز کم است. تقویت‌کننده‌های کم نویز مدرن نه تنها به تطابق امپدانس در محدوده باند باریک نیاز دارند، بلکه برنامه‌های کاربردی جدید مانند فناوری باند فوق گسترده نیز به آنها نیاز دارند تا تطابق امپدانس و تطبیق نویز را در محدوده فرکانسی بسیار وسیع به دست آورند.
یک تقویت کننده باند پهن کم نویز دارای نویز بسیار کم و محدوده فرکانس وسیعی است. هنگامی که سیگنال ضعیف است، خروجی پروب ابتدا توسط تقویت کننده کم نویز تقویت شده و سپس به گیرنده ارسال می شود. عملکرد اصلی تقویت‌کننده‌های کم نویز تقویت سیگنال ضعیف دریافتی آنتن از هوا، کاهش تداخل نویز و ارائه اطلاعات اطلاعاتی لازم برای دمودولاسیون به سیستم است. افزایش بهره تقویت کننده کم نویز برای کاهش نویز کل دستگاه بسیار مفید است. با این حال، اگر بهره تقویت کننده کم نویز خیلی زیاد باشد، خطی بودن کل دستگاه گیرنده را تحت تأثیر قرار می دهد و نیازمندی های بالایی را مطرح می کند.
