آلارم گازهای قابل احتراق چه گازهای قابل احتراقی را می تواند تشخیص دهد؟

آلارم گازهای قابل احتراق چه گازهای قابل احتراقی را می تواند تشخیص دهد؟ آلارم تشخیص دهد؟

همانطور که همه ما می دانیم، گاز قابل احتراق به گازی اطلاق می شود که می تواند به طور یکنواخت با هوا در محدوده غلظت مشخصی مخلوط شود و یک گاز از پیش مخلوط شده تشکیل دهد. هنگام برخورد با منبع آتش، منفجر می شود و مقدار زیادی انرژی در طول فرآیند احتراق آزاد می شود. دستگاه هشدار گاز قابل احتراق یک آشکارساز گاز تخصصی است که برای تشخیص گازهای قابل احتراق استفاده می شود که می تواند به طور همزمان غلظت گاز 1-5 را تشخیص داده و دما و رطوبت را اندازه گیری کند. آیا می دانید کدام گازها را می توان توسط دستگاه هشدار گاز قابل احتراق تشخیص داد؟

زنگ هشدار گاز قابل احتراق می تواند گازهای زیر را تشخیص دهد:

به طور کلی، آلارم گازهای قابل احتراق می توانند بسیاری از گازهای قابل احتراق مانند هیدروژن، متان، اتان، پروپان، بوتان، نونان، متانول، اتانول، پروپانول، اتیلن، اتیل استات، تولوئن، زایلن، استون، بوتانون، وینیل کلرید، گاز مایع را شناسایی کنند. گاز طبیعی، استیلن، اکریلونیتریل، متان، سیکلوهگزان، پروپیلن، دی متیل آمین، اسید استیک، فرمالدئید، دیزل، بنزین، اسید استیک، اتانول، روغن حلال گازهای قابل اشتعال مانند اکسید اتیلن، دی متیل سولفات، سولفور ایزوبوتیل هگزا فلوئور دی متیل اتر، سقز، نفت و گاز، رنگ ها، گازها، بنزیل الکل، دی کلروتولوئن، متیل استات، متیل استات و غیره.

همه موارد فوق اساساً با استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق شناسایی می شوند. البته موارد غیرمعمول دیگری نیز وجود دارد که من یک به یک آنها را لیست نمی کنم. در برخی موارد که گازها سمی و قابل اشتعال هستند، لازم است از آشکارساز گازهای سمی برای تشخیص آنها استفاده شود.

هر آشکارساز گاز دارای محدوده بازرسی ثابت خود است که می تواند از صحت و دقت داده های تشخیص آشکارساز گاز اطمینان حاصل کند. با این حال، مقادیر شناسایی شده در خارج از محدوده تشخیص برای مدت طولانی نادرست هستند و نمی توانند به عنوان داده های صحیح استفاده شوند. بنابراین، دستگاه های هشدار گاز قابل احتراق فقط در محدوده مشخص شده قابل استفاده هستند.

دستگاه های هشدار گاز قابل احتراق را می توان در پتروشیمی، تولید صنعتی، ذوب و آهنگری، نیرو، معادن زغال سنگ، مهندسی تونل، نظارت بر محیط زیست، تصفیه فاضلاب، داروسازی زیستی، حفاظت از محیط زیست خانگی، دامپروری، کشت گلخانه ای، لجستیک انبارداری، آبجوسازی و تخمیر استفاده کرد. تولیدات کشاورزی و حفاظت از آتش، احتراق گاز، ساخت و ساز، شرکت های شهرداری، آزمایشگاه های مدارس، مراکز تحقیقاتی و سایر مکان ها.