چه اشتباهات و اقدامات احتیاطی در آشکارساز گازهای قابل احتراق وجود دارد؟
آشکارساز گازهای قابل احتراق یکی از ابزارهای پرکاربرد در کار ما است و وظیفه اصلی آن نظارت بر غلظت مواد سمی و مضر در محیط کار ما است. اغلب در صنایعی مانند مواد شیمیایی، نفت و معدن استفاده می شود. برخی از روشهای استفاده نادرست میتوانند باعث اختلال در کارکرد آشکارساز گازهای قابل احتراق شوند که نه تنها تأثیر جدی بر کار ما میگذارد، بلکه تهدیدی جدی برای سلامت جسمانی ما نیز به شمار میرود. بیایید با هم نگاهی به باورهای غلط استفاده از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق بیندازیم!
1. برخی از مردم معتقدند که آشکارسازهای گاز باید هشدار دهند تا زمانی که نشت گاز قابل احتراق را تشخیص دهند. اگر آلارم وجود نداشته باشد، آشکارساز گاز ممکن است خراب شود.
آشکارساز گاز قابل احتراق مجهز به مقدار غلظت گاز است و زنگ هشدار تنها زمانی به صدا در می آید که گاز قابل احتراق در فضایی که ما در آن کار می کنیم به مقدار تعیین شده برسد.
2. آشکارساز گاز قابل احتراق می تواند از محدوده فراتر رود. برخی از کارکنان شرکت همچنان از آشکارسازهای گازی استفاده می کنند که از محدوده تشخیص فراتر رفته است.
دتکتورهای مختلف گاز دارای محدوده بازرسی ثابت خود هستند و تنها در محدوده بازرسی مشخص شده می توان صحت و صحت داده های تشخیص دتکتور گاز را تضمین کرد. با این حال، مقادیر شناسایی شده در خارج از محدوده تشخیص برای مدت طولانی نادرست هستند و نمی توانند به عنوان داده های صحیح استفاده شوند. بنابراین، آشکارسازهای گاز فقط در محدوده مشخص شده قابل استفاده هستند.
نتایج شناسایی شده توسط آشکارسازهای گاز مبنای انتخاب تجهیزات حفاظت فردی و تضمین سلامت جسمانی است، بنابراین نباید بی دقت باشیم. تنها با درک این باورهای غلط می توانیم از استفاده نادرست از آشکارسازهای گاز جلوگیری کنیم.
