علت خرابی فاصله یاب لیزری چیست؟
دقت اندازه گیری بر اساس ISO/R{0}} توصیه شده توسط ISO، با ۹۵ درصد آمار قابل اعتماد (۲ ثانیه، که دو برابر انحراف استاندارد است) است. دقت اندازه گیری استاندارد، خطای اندازه گیری مشخص شده بر اساس محیط اندازه گیری معمولی است. در توابع و محاسبات برنامه خاص، مانند اندازهگیری فیثاغورث و حالت ردیابی (اندازهگیری ردیابی پیوسته) نامعتبر است.
دو روش برای استفاده از مسافت یاب لیزری وجود دارد: روش پالس و روش فاز.
اگر فاصله یاب لیزری از انتشار پالس استفاده کند، دقت مطلق به طور کلی کم است، اما می تواند دقت نسبی خوبی برای اندازه گیری مسافت های طولانی به دست آورد.
اگر مسافت یاب لیزری از آزمایش فاز استفاده کند، دقت می تواند به مثبت یا منفی 1 میلی متر برسد که بالاترین میزان در بین فاصله یاب ها است.
خطا در دقت مسافت یاب لیزری با فاصله اندازه گیری شده متناسب نیست و در کل فاصله یکسان است. با این حال، برای یک مسافت بسیار طولانی، خطا به اضافه /-5ppm (یک میلیونم واحد) افزایش مییابد (به علاوه /-0.5mm/100m).
دقت مسافت یاب لیزری همیشه مورد توجه صنعت بوده است و برخی از صنایع به یک فاصله یاب لیزری با دقت نسبتاً بالا نیاز دارند. برای مسافت یاب های لیزری تلسکوپ های دور متوسط و دور، دقت مسافت یاب عمومی 1 یارد به اضافه -1 است. در حال حاضر می توان آن را یک مسافت یاب لیزری با دقت بالا با دقت 0.5 یارد به اضافه -1 نامید. این مسافت یاب با دقت بالا می تواند به دقتی در فاصله 0.5 یارد در فاصله 100 متری دست یابد.
منبع اصلی خطا در فاصله یاب ها خطای اندازه گیری است. به عنوان مثال، نور لیزر مسدود یا نفوذ می کند، نقطه پایان اندازه گیری اشتباه انتخاب شده است، و فاصله سنج نقطه شروع اندازه گیری را اشتباه انتخاب می کند. در شرایط ایده آل، خطا کوچک است.
