اصول کار آشکارسازهای گاز رایج چیست؟
(1) آشکارساز گازهای قابل احتراق از نسل جدیدی از سنسور کاتالیزوری حامل تداخل کم-ضد تداخل- استفاده میکند. این یک پل تشخیص با دو مقاومت ثابت را تشکیل می دهد. هنگامی که گازهای قابل احتراق در هوا بر روی سطح سنسور تشخیص پخش می شوند، تحت تأثیر کاتالیزور روی سطح سنسور به سرعت تحت احتراق بدون شعله قرار می گیرند و گرمای واکنش ایجاد می کنند که مقدار مقاومت سیم پلاتین سنسور را افزایش می دهد. پل تشخیص یک سیگنال فشار دیفرانسیل خروجی می دهد. بزرگی این سیگنال ولتاژ مستقیماً با غلظت گازهای قابل احتراق متناسب است. پس از تقویت، تبدیل جریان ولتاژ را انجام می دهد و محتوای درصد (% LEL) را در محدوده پایین انفجاری گازهای قابل اشتعال به یک سیگنال خروجی استاندارد 4-20 میلی آمپر تبدیل می کند.
(2) آشکارساز اکسیژن اصل سلول اولیه گالوانیکی را اعمال می کند که با نصب یک آند (سرب) و یک کاتد (نقره) در داخل سلول اولیه ساخته شده است که توسط یک لایه نازک از بیرون جدا شده است. هنگامی که اکسیژن-حاوی گازهای موجود در هوا از این لایه نازک عبور می کند و به کاتد می رسد، واکنش های اکسیداسیون-کاهشی رخ می دهد. در این زمان، سنسور دارای ولتاژ خروجی سطح mV متناسب با غلظت اکسیژن خواهد بود. پس از تقویت، این سیگنال ولتاژ به تبدیل جریان ولتاژ تبدیل می شود و درصد اکسیژن (0-30٪) به یک سیگنال خروجی استاندارد 4-20 میلی آمپر تبدیل می شود.
(3) آشکارساز گاز سمی و مضر از سنسور الکتروشیمیایی وارداتی پیشرفته جهان استفاده می کند که از اصل الکترولیز پتانسیل کنترل شده استفاده می کند. ساختار آن عبارت است از قرار دادن سه الکترود در سلول الکترولیتی، یعنی الکترود کار، الکترود شمارنده و الکترود مرجع و اعمال ولتاژ قطبش معین. با تعویض سنسور برای گازهای مختلف و تغییر مقدار ولتاژ پلاریزاسیون، می توان گازهای سمی و مضر مختلف را اندازه گیری کرد.
گاز اندازهگیری شده از لایه نازک عبور میکند و به الکترود کار میرسد، جایی که واکنش کاهش اکسیداسیون- رخ میدهد. در این زمان سنسور جریان کمی را تولید می کند که با غلظت گازهای سمی و مضر نسبت مستقیم دارد. این سیگنال جریان نمونه برداری می شود و به ولتاژ تبدیل می شود که سپس تقویت شده و به ولتاژ و جریان تبدیل می شود. محتوای (مقدار ppm) در محدوده تشخیص گازهای سمی و مضر به یک سیگنال خروجی استاندارد 4-20 میلی آمپر تبدیل می شود.
ترکیبات فرار آلی با استفاده از-سنسور گاز فوتیونیزاسیون جهانی (PID) با کیفیت بالا شناسایی میشوند که از اصل گاز فوتیونیزاسیون برای تشخیص گاز استفاده میکند. به طور خاص، استفاده از نور فرابنفش تولید شده توسط یک لامپ یونی برای تابش / بمباران گاز هدف است. پس از اینکه گاز مورد نظر انرژی نور فرابنفش کافی را جذب کرد، یونیزه می شود. با تشخیص جریان کمی که در اثر یونیزاسیون گاز ایجاد می شود، می توان غلظت گاز هدف را تشخیص داد.
(4) آشکارساز دی اکسید کربن از سنسور اصلی مادون قرمز پیشرفته دنیا استفاده می کند که از خواص فیزیکی مادون قرمز برای اندازه گیری استفاده می کند. این شامل یک سیستم نوری، عناصر تشخیص و عناصر تشخیص فوتوالکتریک است. سیستم های نوری را می توان بر اساس ساختارشان به دو دسته انتقال دهنده و بازتابی تقسیم کرد. اجزای تشخیص را می توان با توجه به اصول کار به اجزای تشخیص حرارتی و اجزای تشخیص فوتوالکتریک تقسیم کرد. رایج ترین ترمیستور مورد استفاده ترمیستور است. هنگامی که یک ترمیستور در معرض تابش مادون قرمز قرار می گیرد، دمای آن افزایش می یابد و مقاومت آن تغییر می کند، که سپس از طریق یک مدار تبدیل به سیگنال الکتریکی خروجی تبدیل می شود.
