آشکارسازهای گاز را می توان بر اساس انواع زیر طبقه بندی کرد:
1. طبقه بندی بر اساس نوع گاز شناسایی شده
آشکارساز گاز قابل اشتعال، آشکارساز گاز سمی و مضر، آشکارساز گاز معمولی؛
مزایای ابزارهای تشخیص گازهای قابل اشتعال و سمی رایج: کارایی بالا و عملکرد خوب.
2. طبقه بندی بر اساس تابع
آشکارساز تک و آشکارساز چند کاره: آشکارساز تک گاز عمدتاً برای تشخیص گاز خاصی در محل تشخیص استفاده می شود و استفاده بسیار زیاد است.
آشکارسازهای گاز چند کاره شامل آشکارسازهای گاز شش در یک، آشکارسازهای گاز پنج در یک و آشکارسازهای گاز چهار در یک و غیره هستند تا نیاز مقادیر مختلف گازهای شناسایی شده را برآورده کنند.
3. طبقه بندی بر اساس استفاده
قابل حمل و ثابت: قابل حمل ابزاری است که تشخیص ایمنی گاز توسط اپراتور در محل را قبل از عملیات برآورده می کند، که معمولاً به سناریوی استفاده مربوط می شود.
نوع ثابت عمدتاً تشخیص بی وقفه طولانی مدت را انجام می دهد، به طوری که ایمنی محل استفاده را تضمین می کند، نیازی به کنترل پرسنل در محل ندارد و می تواند به طور هوشمند متصل شود.
4. طبقه بندی به روش نمونه گیری
نوع انتشار و نوع مکش پمپ: میزان استفاده از آشکارسازهای گاز نوع انتشار بسیار رایج است و با عملکرد هزینه بهتر مشخص می شود.
دتکتورهای گاز مکش پمپ نسبتاً گران هستند و عمدتاً نیازهای خاص مکان های خاص را برآورده می کنند.
