استانداردهای تست ردیاب گاز چیست؟
بازرسی ظاهری و عملکردی
1. ظاهر و موارد دیگر را بررسی کنید
ظاهر دتکتور گاز را بررسی کنید تا از مشکلات جزئی که ممکن است در حین حمل و نقل یا تولید و مونتاژ دتکتور گاز رخ دهد جلوگیری کنید. باید بررسی کنیم که آیا ظاهر آشکارساز گاز معیوب، ترک خورده یا آسیب دیده است و بررسی کنیم که آیا کل ساختار اجزای آشکارساز گاز کامل است یا خیر. در عین حال، مدل دستگاه، برچسب، نام سازنده و تاریخ کارخانه را روی بدنه آشکارساز گاز با دستورالعمل ها یا اطلاعات ارائه شده توسط سازنده یک به یک بررسی کنید تا از صحت آن اطمینان حاصل کنید. در عین حال علامت ضد انفجار و مجوز اندازه گیری دتکتور گاز را بررسی کنید. لوگو، شماره و سایر مطالب باید کامل و واضح باشد. برخی از اسناد را می توان از سازنده درخواست کرد.
2. بازرسی برق
یک آشکارساز گاز برای کار کردن به یک منبع برق نیاز دارد. معمولاً از یک باتری داخلی تغذیه می شود. باید سوئیچ را روشن کنیم و بررسی کنیم که آیا آشکارساز گاز به طور معمول روشن است یا خیر. برخی از آشکارسازهای گاز اجازه دارند با تعویض باتری به کار خود ادامه دهند. برخی از آشکارسازهای گاز توسط یک باتری داخلی تغذیه می شوند. آشکارساز مجهز به شارژر است. برای آشکارسازهای گاز مجهز به شارژر، باید آزمایش کنیم که آیا شارژر در حالت عادی شارژ می شود یا خیر. هنگامی که برق عادی است، باید بررسی کنیم که آیا صفحه نمایش آشکارساز گاز به طور عادی نمایش داده می شود یا خیر.
3. بررسی کنید که آیا آلارم صوتی و نوری ساز طبیعی است یا خیر.
برای آشکارسازهای گاز با سیگنال‌های هشدار صدا و نور، چون از باتری تغذیه می‌شوند، هنگامی که ولتاژ پایین نمایش داده می‌شود، باید بتوانند سیگنال نشانگر صدا یا نوری را ارسال کنند که به وضوح با سیگنال هشدار متفاوت است.
خطای نشانه
آشکارساز گازی که ما خریداری کردیم برای تشخیص غلظت گاز استفاده می شود. آشکارساز گاز نمی تواند غلظت گاز را به دقت نمایش دهد. خطا دارد اما این خطا یک محدوده دارد. اگر از این محدوده فراتر رفت، به این معنی است که این آشکارساز گاز استانداردها را برآورده نمی کند. خطاهای نشانگر متفاوتی برای گازهای مختلف دارد. برای مثال، طبیعی است که خطای نشان‌دهنده اکسیژن در ±0 یا 5٪ VOL باشد.
خطای هشدار
خطای مقدار نمایش داده شده را در بالا ذکر کردیم، بنابراین برای مقدار آلارم آشکارساز گاز نیز خطای مجاز مشخصی وجود دارد، زیرا دستگاه تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار می گیرد و هر بار نمی توان با غلظت دقیق هشدار داد. بنابراین، غلظت آلارم مجاز است تا زمانی که خطا در محدوده استاندارد باشد، خطا داشته باشد. خطاهای آلارم نیز برای گازهای مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، خطای هشدار برای اکسیژن در ±0 یا 1٪ VOL است.
زمان پاسخ
زمان پاسخ به زمان مورد نیاز برای افزایش مقدار نشانگر آشکارساز گاز از صفر به 90 درصد مقدار نشانگر پایداری که دستگاه باید به آن برسد اشاره دارد. این زمان نیز طبق استانداردها لازم است. این استاندارد همان خطای نشانگر و خطای هشدار است. گازهای مختلف زمان پاسخ متفاوتی دارند.
عایق مقاومت در برابر ولتاژ
همچنین برخی استانداردهای ولتاژ مقاوم در برابر عایق وجود دارد که باید برای آشکارسازهای گاز رعایت شود. الزامات استاندارد عبارتند از: در دمای معمولی: بیشتر یا مساوی 100MΩ. بعد از گرمای مرطوب: بزرگتر یا مساوی 1MΩ. استحکام عایق باید بتواند ولتاژ 500 ولت متناوب lmin را تحمل کند و تخلیه و خرابی نباید رخ دهد. تنها زمانی که این موارد برآورده شوند به این معنی است که آشکارساز گاز استانداردها را برآورده می کند.
