سنسورهایی که معمولاً در ردیاب های گاز استفاده می شوند چیست؟
اساسی ترین قسمت یک ردیاب گاز سنسور گاز است که با توجه به اصول مختلف تشخیص گاز متفاوت است. سنسورهای گاز مشترک شامل سنسورهای PID Photoionization ، سنسورهای مادون قرمز ، سنسورهای الکتروشیمیایی ، سنسورهای احتراق کاتالیزوری و سنسورهای نیمه هادی هستند. در زیر ، Honieger Technology مقدمه مفصلی را برای اصول کار ، مزایا و مضرات هر سنسور در اختیار شما قرار می دهد.
1 ، اصل مادون قرمز ردیاب گاز
اصل: سنسور مادون قرمز غیر پراکندگی (NDIR) از قانون جذب مادون قرمز لامبرت آبجو استفاده می کند ، که بیان می کند که گازهای مختلف نور طول موج های خاص را جذب می کنند و شدت جذب متناسب با غلظت گاز برای دستیابی به تشخیص است. این کاربرد یک فیلتر برای تقسیم نور مادون قرمز به خطوط طیفی مورد نیاز در یک باند بسیار کوچک است و گاز شناسایی شده این خطوط طیفی را در این باند بسیار کوچک جذب می کند.
مزایا: قابلیت اطمینان بالا ، انتخاب خوب ، دقت بالا ، بدون سمیت ، تداخل کمتر محیطی ، طول عمر طولانی و هیچ وابستگی به اکسیژن.
معایب: تا حد زیادی تحت تأثیر رطوبت قرار گرفته و تشخیص محدودی از انواع گاز دارد. در حال حاضر ، این ماده عمدتاً برای گازهایی مانند متان ، دی اکسید کربن ، مونوکسید کربن ، هگزافورید گوگرد ، دی اکسید گوگرد و هیدروکربن ها استفاده می شود.
2 ، اصل نیمه هادی ردیاب گاز
اصل: سنسورهای گاز نیمه هادی بر اساس این اصل تولید می شوند که مقاومت برخی از مواد نیمه هادی اکسید فلزی با ترکیب گاز محیط در دمای مشخص تغییر می کند. به عنوان مثال ، یک سنسور الکل بر اساس این اصل تهیه می شود که مقاومت دی اکسید قلع هنگام برخورد با گاز الکل در دماهای بالا به شدت کاهش می یابد.
مزایا: این مزایای کم هزینه ، تولید ساده ، حساسیت بالا ، سرعت پاسخ سریع ، طول عمر طولانی ، حساسیت کم به رطوبت و مدار ساده را دارد.
معایب: ثبات ضعیف ، تا حد زیادی تحت تأثیر محیط زیست قرار می گیرد ، به ویژه انتخاب هر سنسور منحصر به فرد نیست و پارامترهای خروجی را نمی توان تعیین کرد. بنابراین ، برای مکانهایی که نیاز به اندازه گیری دقیق دارند مناسب نیست و عمدتاً برای اهداف غیرنظامی مورد استفاده قرار می گیرد.
3 ، اصل احتراق کاتالیزوری ردیاب گاز
اصل: سنسور احتراق کاتالیزوری یک لایه کاتالیزور مقاوم در برابر درجه حرارت بالا است که بر روی سطح یک مقاومت پلاتین تهیه شده است. در یک دمای خاص ، گازهای قابل احتراق احتراق را روی سطح آن کاتالیز می کنند و باعث افزایش دمای مقاومت پلاتین و مقاومت در برابر تغییر می شوند. مقدار تغییر تابعی از غلظت گازهای قابل احتراق است.
مزایا: سنسورهای گاز احتراق کاتالیزوری به طور انتخابی گازهای قابل اشتعال را تشخیص می دهند: سنسور هیچ پاسخی به چیزی که نمی تواند سوزانده شود ندارد. پاسخ سریع ، طول عمر طولانی و کمتر تحت تأثیر دما ، رطوبت و فشار. خروجی سنسورها به طور مستقیم با خطر انفجار محیط مرتبط است و یک نوع سنسور غالب در زمینه تشخیص ایمنی است.
ضرر: هیچ انتخابی در محدوده گاز قابل اشتعال نیست. سنسورها مستعد مسمومیت هستند و بیشتر بخارات آلی تأثیر سمی بر سنسورها دارند.
توجه: امکان سنجی احتراق کاتالیزوری مشروط است و لازم است اطمینان حاصل شود که محیط تشخیص حاوی اکسیژن کافی است. در یک محیط بدون اکسیژن ، این روش تشخیص ممکن است قادر به تشخیص گازهای قابل اشتعال نباشد. برخی از سرب های حاوی برخی از ترکیبات (به ویژه سرب تترا اتیل) ، ترکیبات گوگرد ، سیلیکون ها ، ترکیبات فسفر ، سولفید هیدروژن و هیدروکربنهای هالوژنه ممکن است باعث مسمومیت یا مهار سنسور شوند.
