1. سوء تفاهم پذیرش: تست با گاز با غلظت بالا
تجزیه و تحلیل: بسیاری از مشتریان دوست دارند گازهای با غلظت بالا را به میل خود در هنگام پذیرش آزمایش کنند. این روش بسیار نادرست است و به راحتی می تواند به ابزار آسیب برساند. محدوده تشخیص آشکارساز گاز قابل احتراق 0~100 درصد LEL است، یعنی حد انفجار پایینتر (به عنوان مثال متان را در نظر بگیرید، 0 تا 5 درصد حجمی است) و گاز سبکتر بوتان با خلوص بالا است که بسیار فراتر از محدوده تشخیص آشکارساز گازهای قابل احتراق است. !
هنگام استفاده از گاز سبک تر برای آزمایش، سنسور 2 تا 3 برابر یا حتی غلظت های بالاتر تحت تاثیر قرار می گیرد که باعث تضعیف یا غیرفعال شدن زودهنگام فعالیت شیمیایی عنصر حسگر می شود و در نتیجه دقت تشخیص و حساسیت کاهش می یابد. سیم، سنسور از بین رفته است. لازم به ذکر است که خرابی سنسور ناشی از ضربه گاز با غلظت بالا توسط سازنده تضمین نمی شود و نیاز به تعویض با هزینه شخصی دارد.
نتیجه گیری: برای آزمایش آشکارساز گازهای قابل احتراق از فندک برای تخلیه باد استفاده نکنید! آشکارساز گاز باید از شوک با غلظت بالا جلوگیری کند و وضعیت کار را با گاز استاندارد برای آزمایش بررسی کند. همین امر در مورد گازهای سمی نیز صادق است و باید از تاثیر گازهای با غلظت بالا نیز اجتناب شود.
2. سوء تفاهم انتخاب مدل: گاز آلی به عنوان گاز قابل احتراق تشخیص داده می شود
تجزیه و تحلیل: بیشتر آشکارسازهای گاز قابل احتراق موجود در بازار از اصل احتراق کاتالیستی استفاده می کنند. اصل احتراق کاتالیزوری استفاده از گاز قابل احتراق برای ایجاد احتراق بدون شعله در دمای پایین بر روی عنصر تشخیص با خواص کاتالیزوری است. مقدار مقاومت افزایش می یابد و تغییر مقدار مقاومت توسط پل وتستون تشخیص داده می شود تا به هدف تشخیص غلظت گاز قابل احتراق دست یابد.
اگرچه در اصل، تا زمانی که می تواند بسوزد و گرما آزاد کند، می توان آن را تشخیص داد، اغلب گفته می شود که حسگرهای احتراق کاتالیزوری می توانند هر گاز قابل احتراق را از نظر تئوری اندازه گیری کنند.
با این حال، سنسورهای احتراق کاتالیزوری برای اندازه گیری آلکان های با زنجیره بلند مانند بنزین، گازوئیل و هیدروکربن های معطر با نقطه اشتعال بالا مناسب نیستند. بنزن، تولوئن، زایلن و سایر ترکیبات با بیش از 5 اتم کربن، به ویژه ترکیبات هیدروکربنی با ساختار حلقه بنزن، زنجیره کربنی نسبتا قوی است و شکستن آن تحت احتراق کاتالیزوری دشوار است که منجر به احتراق ناقص و احتراق ناقص می شود. مولکولها روی سطح دانههای کاتالیزوری تجمع مییابد، که منجر به وقوع "رسوب کربن" و مسدود کردن احتراق بعدی مولکولهای دیگر میشود. هنگامی که رسوب کربن به سطح معینی می رسد، گاز قابل احتراق نمی تواند به طور موثر با دانه های کاتالیزوری تماس پیدا کند، که منجر به تشخیص غیر حساس یا حتی غیر حساس می شود. یک پدیده پاسخ رخ می دهد. این توسط ویژگی های خود سنسور تعیین می شود که یک خطای انتخاب اولیه است.
نتیجهگیری: گازهای فرار آلی رایج مانند بنزن، الکلها، لیپیدها و آمینها برای تشخیص با اصل احتراق کاتالیزوری مناسب نیستند، اما باید با اصل فوتیونیزاسیون PID شناسایی شوند. حتما قبل از خرید ردیاب گاز با شرکت محصول مشورت کنید تا از اشتباهات مشابه جلوگیری کنید.
3. سوء تفاهم در استفاده: تغییر محیط استفاده بدون مجوز
تجزیه و تحلیل: آشکارساز گاز برای اندازه گیری غلظت گاز در محیط طراحی شده است و اندازه گیری آنلاین غلظت سولفید هیدروژن در خط لوله مربوط به تغییر محیط استفاده است. سنسور آشکارساز گاز سولفید هیدروژن بر اساس یک اصل الکتروشیمیایی است و از دست دادن الکترولیت با غلظت سولفید هیدروژن در محیط همبستگی مثبت دارد. هر چه مقدار سولفید هیدروژن بیشتر باشد، مصرف الکترولیت سریعتر و عمر کوتاهتر است. غلظت سولفید هیدروژن در محیط معمولی 0 است و الکترولیت فقط در صورت نشت مصرف می شود، بنابراین طول عمر می تواند به 1-2 سال برسد. همیشه سولفید هیدروژن در خط لوله وجود دارد، الکترولیت همیشه مصرف می شود و عمر طبیعی بسیار کاهش می یابد.
نتیجه گیری: آشکارساز گاز برای تشخیص محیطی مناسب است. برای تجزیه و تحلیل آنلاین خطوط لوله، باید با سازنده مشورت شود و محیط استفاده نباید بدون مجوز تغییر داده شود.
چهارم، سوء تفاهم تعمیر و نگهداری: فقط بدون تعمیر و نگهداری استفاده کنید
تجزیه و تحلیل: آشکارساز گاز یک ابزار اندازه گیری است و برای اطمینان از صحت تشخیص آن باید مرتباً کالیبره شود. هر آشکارساز گازی پس از استفاده طولانی مدت حرکت می کند. اگر به موقع کالیبره نشود، خطا افزایش می یابد و خطرات ایمنی ایجاد می کند. طبق مقررات، مدت زمان ثابت ردیاب گاز حداکثر نباید از یک سال تجاوز کند و توصیه میشود شرکت دارای واحد اندازهگیری خاص بیش از سه ماه نباشد. کالیبراسیون آشکارسازهای گاز باید توسط متخصصان انجام شود.
نتیجه گیری: خرید و نصب دتکتور گاز همیشه تضمین کننده استفاده عادی نیست. در مرحله بعد باید مرتباً به روز شود و نگهداری شود. در صورت وجود مشکل، لطفاً فوراً با شرکت تولید کننده تماس بگیرید و خودتان آن را تعمیر نکنید. از اشتباهات کوچک که به دلیل سهل انگاری منجر به ضررهای بزرگ می شود، اجتناب کنید.
