اقدامات احتیاطی اصلی در استفاده از آشکارسازهای گاز چیست؟
ابتدا برای تشخیص غلظت گاز، آشکارساز باید با محیط آشکارساز ارتباط برقرار کند، بنابراین ورود گازهای آلاینده مختلف و گرد و غبار موجود در محیط به دتکتور اجتناب ناپذیر است و آسیب به شرایط کاری آشکارساز عینی است. محیط کار آشکارسازهای گاز قابل اشتعال نسبتاً خشن است و بسیاری از آنها در فضای باز نصب می شوند. تعمیر و نگهداری ضعیف منجر به خطا یا عدم شناسایی آلارم بدنه می شود. بنابراین، تمیز کردن و نگهداری منظم آشکارسازهای گاز قابل احتراق یک وظیفه مهم برای جلوگیری از خرابی است.
زمین باید به طور منظم بررسی شود. اگر اتصال زمین الزامات استاندارد را برآورده نکند، یا اصلاً زمین نباشد، آشکارساز گازهای قابل اشتعال را نیز مستعد تداخل الکترومغناطیسی می کند و باعث اختلال در عملکرد می شود.
دوم، هنگامی که کاربر آشکارساز گاز از آشکارساز گاز استفاده می کند، مقاومت سیم پلاتین آشکارساز قابل احتراق ممکن است تغییر کند و باعث خطا شود. کاربران همچنین باید به جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی در هنگام استفاده از آشکارساز گاز قابل اشتعال توجه کنند. موقعیت نصب، زاویه نصب، اقدامات حفاظتی و سیم کشی سیستم هشدار بدنه باید از تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری کند. هنگام استفاده از آشکارساز گاز قابل اشتعال، کاربران باید به عواملی که ممکن است باعث خرابی شوند توجه کنند، مانند: گرد و غبار، درجه حرارت بالا، رطوبت و غیره. ردیاب گاز قابل اشتعال در مجاورت آن تنظیم شده است و گاز نشت شده نمی تواند به طور کامل در مجاورت آلارم گاز پخش شود و در نتیجه تشخیص به موقع و تاخیر در نبرد انجام می شود. کاربران همچنین باید توجه داشته باشند که هنگام استفاده از آشکارساز گازهای قابل اشتعال از مکان هایی که دمای بالا، رطوبت بالا، بخار و دود روغنی ممکن است به آن برسد خودداری کنند. اجسام را روی آشکارساز قرار ندهید یا آویزان نکنید. آشکارساز گاز قابل اشتعال نصب شده نمی تواند موقعیت دستگاه را خودسرانه جابجا کند. کاربران باید بهترین تلاش خود را برای انتخاب محصولاتی با پروب های حسگر قابل تعویض در هنگام استفاده از آلارم بدنه برای سهولت در استفاده انتخاب کنند.
سوم، بی نظمی در روند ساخت و ساز باعث می شود که آشکارساز گاز قابل اشتعال در حین استفاده، خرابی ها را تشخیص دهد. اگر آشکارساز گاز قابل اشتعال در نزدیکی آشکارساز گاز قابل اشتعال نصب نشده باشد یا در حین نصب در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، گاز قابل اشتعال نشتی را نمی توان به طور کامل در نزدیکی آشکارساز گاز قابل اشتعال پخش کرد، به طوری که نشت خطرناک را نمی توان به سرعت توسط آشکارساز گاز قابل اشتعال تشخیص داد. آشکارساز گاز قابل اشتعال تشخیص آشکارساز گاز اگر آشکارساز گاز قابل اشتعال به طور قابل اعتمادی زمین نباشد و تداخل الکترومغناطیسی را نتوان حذف کرد، ولتاژ تحت تأثیر قرار می گیرد و داده های تشخیص نادرست خواهند بود. بنابراین، آشکارساز گاز قابل اشتعال باید به طور قابل اعتمادی در طول ساخت و ساز به زمین متصل شود. ترمینال های هشدار و اتصال گاز قابل اشتعال در مکان هایی قرار دارند که مستعد برخورد یا ورود آب هستند که باعث قطع شدن مدار الکتریکی یا اتصال کوتاه می شود. برای جوشکاری باید از شار غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت خوردگی در محل اتصال جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد که بر تشخیص طبیعی تأثیر می گذارد. آشکارساز را روی زمین نیندازید یا نیندازید. اشکال زدایی باید پس از ساخت و ساز انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم بدنه در شرایط کاری عادی قرار دارد.
