ویژگی های اصلی سنسور گاز چیست؟
1. ثبات
پایداری به پایداری پاسخ پایه سنسور در طول زمان کار، بسته به رانش صفر و رانش بازه اشاره دارد. رانش صفر تغییر در پاسخ خروجی حسگر در طول زمان عملیاتی در غیاب گاز هدف است. دریفت فاصله به تغییر پاسخ خروجی سنسوری که به طور مداوم در گاز هدف قرار می گیرد، اشاره دارد که به صورت کاهش سیگنال خروجی سنسور در زمان کار آشکار می شود. در حالت ایدهآل، یک حسگر باید در شرایط کارکرد مداوم، دریفت صفر کمتر از 10 درصد در سال داشته باشد.
2. حساسیت
حساسیت نسبت تغییر در خروجی سنسور به تغییر در ورودی اندازه گیری شده است و تا حد زیادی به فناوری استفاده شده در ساخت حسگر بستگی دارد. بیشتر حسگرهای گاز با استفاده از اصول بیوشیمیایی، الکتروشیمیایی، فیزیکی و نوری طراحی می شوند. اولین ملاحظات این است که یک فناوری حساس را انتخاب کنید که به اندازه کافی برای تشخیص درصد حد دریچه یا حد انفجار پایین گاز هدف حساس باشد.
3. گزینش پذیری
انتخاب به عنوان حساسیت متقاطع نیز شناخته می شود. می توان آن را با اندازه گیری پاسخ سنسور به غلظت معینی از گاز مزاحم تعیین کرد. این پاسخ معادل پاسخ حسگر تولید شده توسط غلظت معینی از گاز هدف است. این ویژگی در کاربرد ردیابی گازهای متعدد بسیار مهم است، زیرا حساسیت متقاطع تکرارپذیری و قابلیت اطمینان اندازه گیری را کاهش می دهد و سنسور ایده آل باید دارای حساسیت بالا و گزینش پذیری بالا باشد.
4. مقاومت در برابر خوردگی
مقاومت در برابر خوردگی به توانایی سنسور برای قرار گرفتن در معرض کسرهای با حجم بالا از گاز هدف اشاره دارد. هنگامی که مقدار زیادی گاز نشت می کند، کاوشگر باید بتواند 10 تا 20 برابر کسر حجمی گاز مورد انتظار را تحمل کند. هنگام بازگشت به شرایط عملیاتی عادی، مقادیر رانش سنسور و اصلاح صفر باید تا حد امکان کوچک باشد.
