اصول فنی زیربنای برد یاب لیزری چیست؟
اصل فناوری محدوده لیزری روش پالس:
رویکرد فاز با تکنیکهای اندازهگیری سرعت و فاصله مورد استفاده در فناوری اولتراسونیک قابل مقایسه است. چند صد متر معمولاً حداکثر فاصله اندازه گیری است که به راحتی در حد میلی متر است. با این حال، فاصله یاب ایجاد شده با استفاده از این روش دارای حداکثر فاصله اندازه گیری محدود است. بسط دادن. این رویکرد در خارج از کشور محبوب است. لیزرهای مادون قرمز، مانند لیزرهای مادون قرمز نزدیک و لیزرهای مادون قرمز میانی، اغلب در محدوده لیزری روش پالس استفاده می شوند. در این باند هم لیزرهای مرئی و هم نامرئی وجود دارد. این پروژه از روش پالس برای ایجاد یک فاصله یاب لیزری دستی استفاده می کند زیرا فاصله یاب مبتنی بر این فناوری نیازهای کمی برای انسجام، سرعت سریع، ساخت ساده، توان خروجی پیک بالا، فرکانس تکرار بالا و برد وسیع دارد.
اصل فناوری محدوده لیزری روش فاز:
رویکرد فاز پایه و اساس مسافت یاب لیزری معمولی است که در حال حاضر موجود است. این به دلیل نقص قابل توجهی در اندازه گیری فاصله اولتراسونیک است - خطا بسیار بزرگ است - که به راحتی توسط فاصله یاب لیزری بر اساس رویکرد فاز برطرف می شود و امکان دقت در سطح میلی متر در اندازه گیری را فراهم می کند. از معایب اصلی برد یاب لیزری روش فاز می توان به مدار پیچیده و برد عمل محدود آن (تقریباً 100 متر) اشاره کرد. با این حال، به لطف تلاش بسیاری از دانشمندان، در حال حاضر برد یاب لیزری با روش فاز با برد عمل چند صد متر وجود دارد.
مدولاسیون دامنه و اختلاف فاز تولید شده توسط نور مدوله شده سینوسی که بین فاصله یاب و آیتم هدف حرکت می کند، توسط فناوری محدوده لیزری روش فاز، که از لیزر فرکانس باند رادیویی استفاده می کند، اندازه گیری می شود. طول موج و فرکانس نور اصلاح شده نحوه عملکرد لیزر را تعیین می کند. قبل از تعیین فاصله هر اندازه گیری بعدی، مدت پرواز را محاسبه کنید. به منظور استفاده از این روش، معمولاً باید یک بازتابنده در نزدیکی جسم مورد نظر قرار گیرد. این به لیزر اجازه می دهد تا در طول مسیر اصلی خود به محدوده یاب لیزری بازگردد، جایی که آشکارساز موج ماژول گیرنده داده ها را جمع آوری و پردازش می کند. به عبارت دیگر، این تکنیک از فناوری برد لیزر غیرفعال استفاده می کند و به اهداف مشترک نیاز دارد.
