تفاوت بین اصول PID (Photoionization Detector) و FID (Flame Ionization Detector) در آشکارسازهای VOC (Volatile Organic Compounds) چیست؟
1. اصول تشخیص مختلف
هنگامی که یک آشکارساز VOC بر اساس اصل PID (Photoionization Detector) گاز نمونه را تشخیص می دهد، از نور ماوراء بنفش برای یونیزه کردن گاز نمونه برای نظارت بر غلظت VOCs استفاده می کند. پس از تخلیه گاز نمونه، آنالیز ثانویه گاز نمونه همچنان می تواند انجام شود. با این حال، هنگامی که یک مانیتور آنلاین VOC بر اساس اصل FID (Flame Ionization Detector) گاز نمونه را تشخیص می دهد، از شعله هیدروژن برای یونیزه کردن گاز نمونه استفاده می کند. پس از تخلیه گاز نمونه سوخته، اجزاء و غلظت گاز VOC تغییر کرده است و نمی توان آنالیز ثانویه را انجام داد.
2. انواع مختلف گازهای شناسایی شده
VOC های شناسایی شده توسط اصل PID شامل هیدروکربن های اشباع و غیر اشباع، آروماتیک، آمین ها، هیدروکربن های هالوژنه، تیو هیدروکربن ها، الکل ها، استرها و گازهای هیدرازین می باشد. اصل FID به طور گسترده برای تشخیص هیدروکربن های فرار و بسیاری از ترکیبات حاوی کربن استفاده می شود.
3. روش های مختلف نصب و استفاده
از نظر نصب و استفاده، آشکارساز گاز VOC با استفاده از PID جمع و جور و حمل آسان، نصب ساده و هزینه نسبتا پایینی است. با این حال، از آنجایی که یک آشکارساز گاز VOC بر اساس اصل FID به یک سیلندر هیدروژن یا یک ژنراتور هیدروژن آنلاین نیاز دارد، دشواری نصب و الزامات فنی آن بیشتر است و هزینه نیز بالاتر از اصل PID است.
4. محدوده های مختلف نظارت
محدوده نظارت بر اصل FID 1-50000 ppm است، در حالی که محدوده نظارت بر اصل PID 1-4000 ppm یا 0.1-10000 ppm است. هنگامی که غلظت VOCs بالاتر از 10000 ppm باشد، FID خطی بودن بهتری دارد. بنابراین، هنگامی که کاربران اصل آشکارساز گاز VOC را انتخاب می کنند، باید با توجه به غلظت VOC در محل تصمیم بگیرند.
