تفاوت بین الکترودهای pH ترکیبی قابل شارژ و غیرقابل شارژ چیست؟
پوشش الکترود کامپوزیت pH بین پلاستیک و شیشه متمایز می شود. یک الکترود کامپوزیت PH قابل شارژ دارای یک سوراخ اضافه مایع روی پوشش الکترود است. هنگامی که محلول مرجع خارجی الکترود از بین رفت، سوراخ اضافه مایع را می توان برای پر کردن محلول KCl باز کرد. الکترود کامپوزیت pH غیر قابل شارژ با ژل مانند KCl پر شده است که تخلیه آن آسان نیست و سوراخ تغذیه ندارد.
ویژگی های الکترودهای کامپوزیت pH قابل شارژ این است که محلول مرجع دارای نرخ نفوذ بالایی است، پتانسیل رابط مایع پایدار و قابل تکرار است و دقت اندازه گیری بالا است. و هنگامی که الکترود مرجع کاهش یابد یا آلوده شود، محلول KCl می تواند دوباره پر شود یا جایگزین شود، اما نقطه ضعف آن این است که استفاده از آن دشوارتر است. هنگام استفاده از الکترودهای کامپوزیت pH قابل شارژ، سوراخ پرکننده باید باز شود تا فشار مایع افزایش یابد و پاسخ الکترود تسریع شود. هنگامی که سطح الکترولیت 2 سانتی متر زیر سوراخ پرکننده است، الکترولیت جدید باید به موقع پر شود.
ویژگی الکترودهای کامپوزیت pH غیرقابل شارژ این است که نگهداری و استفاده از آنها آسان است و به همین دلیل به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند. با این حال، هنگامی که به عنوان الکترود pH آزمایشگاهی استفاده می شود، در شرایط استفاده طولانی مدت و مداوم، غلظت KCl در سطح مشترک مایع کاهش می یابد و بر دقت آزمایش تأثیر می گذارد. بنابراین، زمانی که الکترودهای کامپوزیت pH غیرقابل شارژ استفاده نمی شوند، باید در محلول خیساندن الکترود غوطه ور شوند تا عملکرد الکترود در آزمایش بعدی خوب باشد. با این حال، برخی از الکترودهای pH آزمایشگاهی برای مدت طولانی به طور مداوم آزمایش نمی شوند، بنابراین این ساختار تأثیر نسبتا کمی بر دقت دارد. با این حال، الکترودهای کامپوزیت pH صنعتی نیازهای نسبتاً کمی برای دقت تست دارند، بنابراین سهولت استفاده به انتخاب اصلی تبدیل شده است.
