تمام اصول فنی فاصله یاب لیزری چیست؟
اصل فناوری اندازه گیری فاصله لیزری روش پالس:
روش فاز مشابه روشی است که در محدوده سرعت اولتراسونیک استفاده می شود، * فاصله اندازه گیری بزرگ معمولاً چند صد متر است، می تواند راحت تر به مرتبه قدر میلی متر برسد، اما مطابق با روش طراحی فاصله یاب * فاصله اندازه گیری بزرگ محدود است، مقیاس پذیر نیست. این روش عمدتاً در کشورهای خارجی به طور گسترده تری استفاده می شود. روش پالسی محدوده لیزری معمولا از لیزر مادون قرمز، از جمله لیزر مادون قرمز نزدیک و لیزر مادون قرمز میانی استفاده می کند. این نوار لیزر دارای نقاط قابل مشاهده و غیر قابل مشاهده است. و مسافت یاب مبتنی بر این فناوری دارای الزامات انسجام پایین، سرعت سریع، ساختار پیاده سازی ساده، توان خروجی پیک بالا، فرکانس تکرار بالا و برد وسیع است، بنابراین این پروژه از روش پالس برای طراحی مسافت یاب لیزری دستی استفاده می کند.
اصل فناوری فاصله یاب لیزری روش فاز:
مسافت یاب های لیزری اصلی موجود در بازار، فاصله یاب های لیزری مبتنی بر روش فاز هستند. این به این دلیل است که فاصلهیابهای لیزری مبتنی بر روش فاز میتوانند به راحتی بر یکی از اشکالات عمده فاصلهیابی اولتراسونیک غلبه کنند: خطای بزرگ، به طوری که دقت اندازهگیری به سطح میلیمتری میرسد. اشکال اصلی مسافت یاب های لیزری مبتنی بر این روش پیچیدگی مدار، فاصله کمتر (حدود صد متر، پس از تلاش بسیاری از دانشمندان، اکنون فاصله یاب های لیزری با روش فازی با فاصله چند صد متری نیز وجود دارد).
فن آوری اندازه گیری فاصله لیزری روش فاز، استفاده از لیزر فرکانس رادیویی، مدولاسیون دامنه و مدولاسیون سینوسی فاصله یاب نوری رفت و برگشت و فاصله بین هدف تولید شده توسط اندازه گیری اختلاف فاز، با توجه به مدولاسیون طول موج و فرکانس نور است. ، تبدیل زمان لیزری پرواز، و سپس محاسبه فاصله اندازه گیری به نوبه خود. این روش به طور کلی مستلزم قرار دادن آینهها در جسم مورد اندازهگیری است، لیزر به روش اصلی توسط ماژول گیرنده تشخیصدهنده به فاصلهیاب لیزری منعکس میشود تا پردازش را دریافت کند. به عبارت دیگر، این روش یک تکنیک محدوده لیزری غیرفعال با الزامات هدف مشارکتی است.
